O teito^[1] (d'o latín tectum y iste a la vegada d'o verbo tegere con significau de recubrir, cubrir, protecher) ye como se conoixe en construcción a o conchunto de disposicions constructivas d'a parti superior d'un edificio, construcción, habitaclo, etc., que lo cubre y zarra, mas que mas pa protecher o suyo interior contra l'orache y a humedat.

Ye a superficie interior, por un regular horizontal, por dencima d'as mugas superiors d'as parez d'un edificio u d'una cambra, y en iste caso desepara dos cambras que se troban una dencima de l'atra y sirve de cubierta a la d'abaixo y de solero a la d'alto.

• Voveda.
• Cubierta.