Sztuczna inteligencja i Linux, to połączenie wywołujące odruch... wymiotny. AI będzie odpowiadać w jego ramach za przesiewanie zmian i tropienie błędów, zanim zrobią to użytkownicy. Tylko tyle i aż tyle. Co to znaczy dla użytkowników?

AI o nazwie Sashiko ma być "drugim zestawem oczu", który czyta kod, patche i szuka miejsc podejrzanych, zanim trafi dalej. W jądrze Linuksa tego typu podejście jest potrzebne i wcale nie takie głupie, jak się wydaje. Nie będzie tutaj pola do nagłego "radosnego vibe codingu". Wszyscy sobie zdali sprawę z tego, że kodu jest zbyt dużo, aby mogli to ogarnąć ludzie: przynajmniej nie w rozsądnych widełkach czasowych. 

AI w jądrze Linuksa

Informację o Sashiko przekazał Roman Guszczin, inżynier ds. jądra Linuksa w Google. Narzędzie zostało napisane w Rust i ma służyć do wykrywania błędów oraz wstępnego przesiewania zmian w kodzie. I to ważne rozróżnienie, bowiem toczy się aktualnie spór o to, co może robić AI i gdzie ingerować. Pomoc rodzi mniejszy opór w świecie technologii i to czuć na każdym kroku.

I trudno się temu dziwić. Recenzja kodu w jądrze Linuksa nie jest zabawą, tylko żmudnym filtrowaniem ryzyka w jednym z najważniejszych projektów open source na świecie. Każda poprawka może coś naprawić, ale też po cichu też coś skopać. Audytor zamiast producenta kodu brzmi zwyczajnie rozsądniej.

53 proc. wykrytych błędów brzmi niepozornie. Tyle że człowiek nie złapał tych przypadków wcale

Sashiko już ma za sobą istotne sukcesy. Według Gushchina narzędzie wykryło 53 proc. błędów w nieprzefiltrowanym zestawie 1000 ostatnich problemów w upstreamie oznaczonych tagiem "fixes", przy użyciu modelu Gemini 3.1 Pro. Tylko 53 proc.? Ale... wszystkie te problemy wcześniej umknęły ludzkim recenzentom.

Człowiek w takich projektach pracuje pod presją czasu, zmęczenia i przeciążenia. Wszystko dzieje się w świecie pełnym kolejek, kontekstów i ciągłych "przeszkadzaczy". Skoro AI potrafi złapać to, co nie złapało się w "naszych" sitach, nie należy tego narzędzia spisywać na straty li tylko dlatego, że bazuje na sztucznej inteligencji. To byłoby głupie.

Jakość recenzji kodu po stronie Sashiko jest wysoka, a odsetek fałszywych alarmów — na podstawie ograniczonych ręcznych przeglądów — mieści się w granicach 20 proc. Nie jest to poziom idealny, ale biorąc pod uwagę, że narzędzie będzie działać pod kontrolą ludzi, to i tak całkiem dobra, dodatkowa warstwa filtrująca błędy.

Open source dostaje pomoc

Sashiko działa, wczytując patche z listy mailingowej, analizując je i odsyłając uwagi do maintainerów oraz deweloperów. Ma być kompatybilna nie tylko z Gemini Pro 3.1, ale też z Claude’em i innymi modelami językowymi. Niestety, uruchamianie takiego systemu kosztuje, a w przypadku Linux Kernel Mailing List rachunek opłaca... Google. Oni mają kasę, mogą sobie palić nią nawet w piecu, a zatem dla Linuksa to tylko profit.

Jest też druga rzecz: prywatność i obieg kodu. Autorzy nie ukrywają, że Sashiko wysyła dane i kod do dostawcy LLM-a skonfigurowanego w systemie. A to w środowisku open source może spowodować opór nawet większy, niż spowodowany przez AI. Nie każdy będzie chciał, by fragmenty zmian trafiały do zewnętrznego modelu, nawet jeśli w zamian dostanie automatycznego recenzenta.

Czytaj również: Linux ładniejszy niż macOS – oto, jak to zrobić

Sashiko ma więc całkiem prostą w zamyśle misję: odciążyć ludzi od części żmudnej pracy i wychwycić to, czego nie złapał nikt. Wygląda na to, że nie jest to pomysł głupi, a widząc postępy w AI: przyszłość bezpieczeństwa kodu jądra Linuksa rysuje się naprawdę ładnie. 

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na ich wykorzystanie. Więcej informacji w polityce prywatności.