(1732)^[1] Diouzh ar c'hrennvrezhoneg erer, da geñveriañ gant ar c'hembraeg eryr, ar c'herneveureg er hag an iwerzhoneg iolar. Dont a rafe eus ur ger predenek *or-iro-. Gwelet an henslaveg or-ĭlŭ, an alamaneg aar hag adel-aar «erer hael», en deus roet Adler, an henc'hresianeg ὅρ-νι-ς «evn bras», hag all.^[2]

👁 Image
Anv-kadarn

erer /ˈeː.rɛr/ gourel (liester erered)

1. (Loenoniezh): Evn-preizh deiz, (aquila) bras pe vrasoc'h e vent, kromm e veg ha kreñv e pavioù.
   • un neizh erer
   • hag ar pevare aneval a oa heñvel ouzh un erer o nijal. — (Diskuliadur, 4-7, e-barzh Testamant Nevez hon Aotrou hag hor Salver Jezuz-Krist, troet gant Gwilh ar C'hoad, 1893, adwelet ha lakaet e brezhoneg a-vremañ gant Lukaz Bernikod, 2004.)

👁 Image
Furm anv-kadarn

erer /ˈeː.rɛr/

1. Furm lies an anv-kadarn «arar».
   • Gouel an Erer kozh.
   • An douar, troet brav gant kontilli an 'erer, a zistamm. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 43.)
   • An nav loen gwellañ a zo sterniet ouzh an erer, tri vrabant. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 41.)

• reer

Roll an daveoù:

• ^[1]: Geriadur istorel ar brezhoneg
• ^[2]: Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne

• Ar pennad «erer» e-barzh Wikipedia 👁 Pennad war Wikipedia