stroncium (Tschechisch)
[Bearbeiten]Substantiv, n
[Bearbeiten]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | stroncium | stroncia |
| Genitiv | stroncia | stroncií |
| Dativ | stronciu | stronciím |
| Akkusativ | stroncium | stroncia |
| Vokativ | stroncium | stroncia |
| Lokativ | stronciu | stronciích |
| Instrumental | stronciem | stroncii |
Worttrennung:
- stron·cium
Aussprache:
- IPA: [ˈstrɔnt͡sɪjum]
- Hörbeispiele: —
Bedeutungen:
- [1] Chemie: chemisches Element mit der Ordnungszahl 38
Abkürzungen:
Oberbegriffe:
- [1] kov alkalických zemin, chemický prvek
Beispiele:
- [1] V přírodě se volné stroncium nenalézá.
- In der Natur kommt ungebundenes Strontium nicht vor.
Übersetzungen
[Bearbeiten]- [1] TschechischerWikipedia-Artikel „stroncium“
- [1] Internetová jazyková příručka – Ústav pro jazyk český AV ČR: „stroncium“
- [1] Bohuslav Havránek(Herausgeber):Slovník spisovného jazyka českého.Prag1960–1971: „stroncium“
- [1] Oldřich Hujer et al.(Herausgeber):Příruční slovník jazyka českého.Prag1935–1957: „stroncium“
