VOOZH about

URL: https://en.wiktionary.org/wiki/abdiceren

⇱ abdiceren - Wiktionary, the free dictionary

Jump to content
From Wiktionary, the free dictionary

Dutch

[edit]

Etymology

[edit]

Next to older abdiqueren from Middle French abdiquer, from Latin abdīcō.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˌɑpdiˈseːrə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: ab‧di‧ce‧ren
  • Rhymes: -eːrən

Verb

[edit]

abdiceren

  1. (intransitive) to abdicate

Conjugation

[edit]
Conjugation of abdiceren (weak)
infinitive abdiceren
past singular abdiceerde
past participle geabdiceerd
infinitive abdiceren
gerund abdiceren n
present tense past tense
1st person singular abdiceer abdiceerde
2nd person sing. (jij) abdiceert, abdiceer2 abdiceerde
2nd person sing. (u) abdiceert abdiceerde
2nd person sing. (gij) abdiceert abdiceerde
3rd person singular abdiceert abdiceerde
plural abdiceren abdiceerden
subjunctive sing.1 abdicere abdiceerde
subjunctive plur.1 abdiceren abdiceerden
imperative sing. abdiceer
imperative plur.1 abdiceert
participles abdicerend geabdiceerd
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

[edit]
Categories:
Hidden categories: