Latin
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [kau̯ˈsɪ.dɪ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kau̯ˈsiː.di.kus]
Noun
[edit]causidicus m (genitive causidicī); second declension
- lawyer, attorney
- 106 BCE – 43 BCE, Cicero, de oratore 1.202:
- Nōn enim causidicum nescioquem neque clāmātōrem aut rabulam hōc sermōne nostrō conquīrimus, sed eum virum, quī [...] sit ejus artis antistes [...]
- (please add an English translation of this quotation)
- Nōn enim causidicum nescioquem neque clāmātōrem aut rabulam hōc sermōne nostrō conquīrimus, sed eum virum, quī [...] sit ejus artis antistes [...]
- 86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata 5.33:
- Carpere causidicus fertur mea carmina: quī sit
nesciō; sī scierō, vae tibi, causidice.- (please add an English translation of this quotation)
- Carpere causidicus fertur mea carmina: quī sit
Declension
[edit]Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | causidicus | causidicī |
| genitive | causidicī | causidicōrum |
| dative | causidicō | causidicīs |
| accusative | causidicum | causidicōs |
| ablative | causidicō | causidicīs |
| vocative | causidice | causidicī |
