From Middle Dutch decken, from Old Dutch thecken, from Proto-West Germanic *þakkjan, from Proto-Germanic *þakjaną. Equivalent to dak (“roof”) +‎ -en (“denominative”) and shows the effect of historical umlaut.

• IPA^(key): /ˈdɛkə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: dek‧ken
• Rhymes: -ɛkən

dekken

1. (transitive) to cover

   Hij gebruikte een deken om zichzelf te dekken tijdens de koude nacht.

   He used a blanket to cover himself during the cold night.

2. (transitive) to set (the table)

   De tafel is mooi gedekt voor het feest.

   The table is nicely set for the party.

3. (transitive) to mount and impregnate (a female animal)

   De boer liet zijn stier een koe dekken om nakomelingen te krijgen.

   The farmer had his bull mount and impregnate a cow to get offspring.

• dak

• Afrikaans: dek
• Negerhollands: dek
• → Caribbean Javanese: ngedèg
• → Papiamentu: dèk