Latin
[edit]Etymology
[edit]From distringō (“to stretch out; detach”) + -īvus.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [dɪs.trɪkˈtiː.wʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [dis.trikˈtiː.vus]
Adjective
[edit]districtīvus (feminine districtīva, neuter districtīvum); first/second-declension adjective
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | districtīvus | districtīva | districtīvum | districtīvī | districtīvae | districtīva |
| genitive | districtīvī | districtīvae | districtīvī | districtīvōrum | districtīvārum | districtīvōrum |
| dative | districtīvō | districtīvae | districtīvō | districtīvīs | ||
| accusative | districtīvum | districtīvam | districtīvum | districtīvōs | districtīvās | districtīva |
| ablative | districtīvō | districtīvā | districtīvō | districtīvīs | ||
| vocative | districtīve | districtīva | districtīvum | districtīvī | districtīvae | districtīva |
References
[edit]- “districtivus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “districtivus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
