VOOZH about

URL: https://en.wiktionary.org/wiki/fakt

⇱ fakt - Wiktionary, the free dictionary


Jump to content
From Wiktionary, the free dictionary
See also: Fakt

Azerbaijani

[edit]

Etymology

[edit]

Internationalism; Likely from Russian факт (fakt), ultimately from Latin factum.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

fakt (definite accusative faktı, plural faktlar)

  1. fact
    fakt budur ki[...]the fact is that...
    Faktlar yaman tərs şeydir.Facts are a terribly stubborn thing.

Declension

[edit]
Declension of fakt
singular plural
nominative faktfaktlar
definite accusative faktıfaktları
dative faktafaktlara
locative faktdafaktlarda
ablative faktdanfaktlardan
definite genitive faktınfaktların
Possessive forms of fakt
nominative
singular plural
mənim (my) faktım faktlarım
sənin (your) faktın faktların
onun (his/her/its) faktı faktları
bizim (our) faktımız faktlarımız
sizin (your) faktınız faktlarınız
onların (their) faktı or faktları faktları
accusative
singular plural
mənim (my) faktımı faktlarımı
sənin (your) faktını faktlarını
onun (his/her/its) faktını faktlarını
bizim (our) faktımızı faktlarımızı
sizin (your) faktınızı faktlarınızı
onların (their) faktını or faktlarını faktlarını
dative
singular plural
mənim (my) faktıma faktlarıma
sənin (your) faktına faktlarına
onun (his/her/its) faktına faktlarına
bizim (our) faktımıza faktlarımıza
sizin (your) faktınıza faktlarınıza
onların (their) faktına or faktlarına faktlarına
locative
singular plural
mənim (my) faktımda faktlarımda
sənin (your) faktında faktlarında
onun (his/her/its) faktında faktlarında
bizim (our) faktımızda faktlarımızda
sizin (your) faktınızda faktlarınızda
onların (their) faktında or faktlarında faktlarında
ablative
singular plural
mənim (my) faktımdan faktlarımdan
sənin (your) faktından faktlarından
onun (his/her/its) faktından faktlarından
bizim (our) faktımızdan faktlarımızdan
sizin (your) faktınızdan faktlarınızdan
onların (their) faktından or faktlarından faktlarından
genitive
singular plural
mənim (my) faktımın faktlarımın
sənin (your) faktının faktlarının
onun (his/her/its) faktının faktlarının
bizim (our) faktımızın faktlarımızın
sizin (your) faktınızın faktlarınızın
onların (their) faktının or faktlarının faktlarının

References

[edit]

Czech

[edit]
Czech Wikipedia has an article on:
Wikipedia cs

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

Derived from Latin factum.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

fakt m inan

  1. fact
    Synonym: skutečnost
    Fakt jo?Really?; Seriously?

Declension

[edit]
Declension of fakt (hard masculine inanimate)
singular plural
nominative fakt fakty
genitive faktu faktů
dative faktu faktům
accusative fakt fakty
vocative fakte fakty
locative faktu faktech
instrumental faktem fakty

A more commonly used form for Nominative, Accusative and Vocative plural is fakta. This is a remnant of an earlier duplicate form faktum of neuter gender. For this reason when the plural form fakta is used, it is grammatically treated as having neuter gender, not masculine gender.

Related terms

[edit]

Further reading

[edit]

German

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

fakt

  1. inflection of faken:
    1. second-person plural present
    2. third-person singular present
    3. plural imperative

Kashubian

[edit]

Etymology

[edit]
Etymology tree
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der.
Proto-Indo-European *dʰh₁k-yé-ti
Proto-Italic *θakjō
Proto-Italic *fakjō
Latin faciō
Polish faktbor.
Kashubian fakt

Borrowed from Polish fakt.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈfakt/
  • Rhymes: -akt
  • Syllabification: fakt

Noun

[edit]

fakt m inan

  1. fact (something which is real; something actual as opposed to invented)

Further reading

[edit]
  • Jan Trepczyk (1994), “fakt”, in Słownik polsko-kaszubski (in Kashubian), volume 1, page 156
  • Eùgeniusz Gòłąbk (2011), “fakt”, in Słownik Polsko-Kaszubski / Słowôrz Pòlskò-Kaszëbsczi[4], volume 1, page 391

Livonian

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Latvian fakts.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈfɑkt/, [ˈfɑkˑt]

Noun

[edit]

fakt

  1. fact

Declension

[edit]
Declension of fakt (135)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) fakt faktõd
genitive (genitīv) fakt faktõd
partitive (partitīv) faktõ faktidi
dative (datīv) faktõn faktõdõn
instrumental (instrumentāl) faktõks faktõdõks
illative (illatīv) faktõ faktiž
inessive (inesīv) faktõs faktis
elative (elatīv) faktõst faktist

References

[edit]
  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “fakt”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[5] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra

Ludian

[edit]

Noun

[edit]

fakt

  1. fact

Declension

[edit]
Declension of fakt (type 1b/hukk, no gradation)
singular plural
nominative fakt faktad
genitive faktan faktiden
partitive faktad faktid
essive faktan faktin
instructive faktin
inessive faktas faktiš
elative faktaspiä faktišpiä
illative faktah faktihe
adessive faktal faktil
ablative faktalpiä faktilpiä
allative faktale faktile
abessive faktata faktita
prolative faktači faktiči
translative faktaks faktikš
additive faktahpiä faktihepiä
*) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)

References

[edit]
  • M. Pahomov (2022), “fakt”, in Lüüdi-venän, venä-lüüdin sanakirdʹ[6], Helsinki: Lüüdilaine Siebr, →ISBN, page 39
  • “fakt”, in Открытый корпус вепсского и карельского языков ВепКар [Open corpus of the Veps and Karelian languages VepKar]‎[7], 2009-2022

Polish

[edit]
Polish Wikipedia has an article on:
Wikipedia pl

Etymology

[edit]
Etymology tree
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der.
Proto-Indo-European *dʰh₁k-yé-ti
Proto-Italic *θakjō
Proto-Italic *fakjō
Latin faciō
Polish fakt

Learned borrowing from Latin factum.[1][2][3] First attested in 1843.[4]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

fakt m inan (diminutive fakcik)

  1. (countable) fact (something which is real; something actual as opposed to invented)
  2. (uncountable) fact (something considered obvious by the speaker)

Declension

[edit]
Declension of fakt
singular plural
nominative fakt fakty
genitive faktu faktów
dative faktowi faktom
accusative fakt fakty
instrumental faktem faktami
locative fakcie faktach
vocative fakcie fakty

Descendants

[edit]

Particle

[edit]

fakt

  1. that's a fact; the fact is

Derived terms

[edit]
adverbs
interjections

Trivia

[edit]

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), fakt is one of the most used words in Polish, appearing 42 times in scientific texts, 30 times in news, 70 times in essays, 22 times in fiction, and 10 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 174 times, making it the 330th most common word in a corpus of 500,000 words.[5]

References

[edit]
  1. ^ Sławski, Franciszek (1958-1965), “fakt”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
  2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “fakt”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
  3. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “fakt”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  4. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “fakt”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
  5. ^ Ida Kurcz (1990), “fakt”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[2] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 116

Further reading

[edit]

Serbo-Croatian

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin factum.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

fȁkt m inan (Cyrillic spelling фа̏кт)

  1. fact

Declension

[edit]
Declension of fakt
singular plural
nominative fakt fakti
genitive fakta fakata / fakta
dative faktu faktima
accusative fakt fakte
vocative fakte fakti
locative faktu faktima
instrumental faktom faktima

References

[edit]
  • fakt”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

Silesian

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from German Fakt.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

fakt m inan

  1. fact (something which is real; something actual as opposed to invented)

Declension

[edit]
Declension of fakt
singular plural
nominative fakt fakty
genitive faktu faktōw
dative faktowi faktōm
accusative fakt fakty
instrumental faktym faktami/faktōma
locative fakcie faktach
vocative fakcie fakty

Further reading

[edit]

Slovak

[edit]

Etymology

[edit]

Derived from Latin factum.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

fakt m inan (relational adjective faktový, diminutive faktík)

  1. fact

Declension

[edit]
Declension of fakt
(pattern dub)
singularplural
nominativefaktfakty
genitivefaktufaktov
dativefaktufaktom
accusativefaktfakty
locativefaktefaktoch
instrumentalfaktomfaktmi,
faktami

Related terms

[edit]

Further reading

[edit]
  • fakt”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026