VOOZH about

URL: https://en.wiktionary.org/wiki/fingir

⇱ fingir - Wiktionary, the free dictionary


Jump to content
From Wiktionary, the free dictionary

Catalan

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Latin fingere, with normal change of conjugation to -ir. See also the inherited doublet fènyer.

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

fingir (first-person singular present fingeixo, first-person singular preterite fingí, past participle fingit)

  1. to pretend (to act as though something is different from what it is)

Conjugation

[edit]
    Conjugation of fingir (third conjugation, with -eix-)
infinitive fingir
gerund fingint
past participle masculine feminine
singular fingit fingida
plural fingits fingides
person singular plural
first second third first second third
indicative jo tu ell/ella
vostè
nosaltres
nós
vosaltres
vós
ells/elles
vostès
present fingeixo fingeixes fingeix fingim fingiu fingeixen
imperfect fingia fingies fingia fingíem fingíeu fingien
future fingiré fingiràs fingirà fingirem fingireu fingiran
preterite fingí fingires fingí fingírem fingíreu fingiren
conditional fingiria fingiries fingiria fingiríem fingiríeu fingirien
subjunctive jo tu ell/ella
vostè
nosaltres
nós
vosaltres
vós
ells/elles
vostès
present fingeixi fingeixis fingeixi fingim fingiu fingeixin
imperfect fingís fingissis fingís fingíssim fingíssiu fingissin
imperative tu vostè nosaltres vosaltres
vós
vostès
affirmative fingeix fingeixi fingim fingiu fingeixin
negative (no) no fingeixis no fingeixi no fingim no fingiu no fingeixin

Further reading

[edit]

Galician

[edit]

Verb

[edit]

fingir (first-person singular present finjo, first-person singular preterite fingim or fingi, past participle fingido, reintegrationist norm)

  1. reintegrationist spelling of finxir

Conjugation

[edit]
    Reintegrated conjugation of fingir (g-j alternation) (See Appendix:Reintegrationism)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(ti / tu)
Third-person
(ele / ela / você)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / vocês)
Infinitive
Impersonal fingir
Personal fingir fingires fingir fingirmos fingirdes fingirem
Gerund
fingindo
Past participle
Masculine fingido fingidos
Feminine fingida fingidas
Indicative
Present finjo finges finge fingimos fingides, fingis fingem
Imperfect fingia fingias fingia fingíamos fingíades, fingíeis, fingíais1 fingiam
Preterite fingim, fingi fingiste, fingiche1 fingiu fingimos fingistes fingírom, fingiram
Pluperfect fingira fingiras fingira fingíramos fingírades, fingíreis, fingírais1 fingiram
Future fingirei fingirás fingirá fingiremos fingiredes, fingireis fingirám, fingirão
Conditional fingiria fingirias fingiria fingiríamos fingiríades, fingiríeis, fingiríais1 fingiriam
Subjunctive
Present finja finjas finja finjamos finjades, finjais finjam
Imperfect fingisse fingisses fingisse fingíssemos fingíssedes, fingísseis fingissem
Future fingir fingires fingir fingirmos fingirdes fingirem
Imperative
Affirmative finge finja finjamos fingide, fingi finjam
Negative (nom) nom finjas nom finja nom finjamos nom finjades, nom finjais nom finjam

1Less recommended.

Further reading

[edit]
  • fingir”, in Dicionário Estraviz de galego (in Galician), 2014–2026

Old Norse

[edit]

Verb

[edit]

fingir

  1. second-person singular past active subjunctive of

Portuguese

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Old Galician-Portuguese fingir, from Latin fingere.

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

fingir (first-person singular present finjo, first-person singular preterite fingi, past participle fingido)

  1. to pretend (to act as though something is different from what it is)

Conjugation

[edit]
    Conjugation of fingir (g-j alternation) (See Appendix:Portuguese verbs)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(tu)
Third-person
(ele / ela / você)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / vocês)
Infinitive
Impersonal fingir
Personal fingir fingires fingir fingirmos fingirdes fingirem
Gerund
fingindo
Past participle
Masculine fingido fingidos
Feminine fingida fingidas
Indicative
Present finjo finges finge fingimos fingis fingem
Imperfect fingia fingias fingia fingíamos fingíeis fingiam
Preterite fingi fingiste fingiu fingimos fingistes fingiram
Pluperfect fingira fingiras fingira fingíramos fingíreis fingiram
Future fingirei fingirás fingirá fingiremos fingireis fingirão
Conditional fingiria fingirias fingiria fingiríamos fingiríeis fingiriam
Subjunctive
Present finja finjas finja finjamos finjais finjam
Imperfect fingisse fingisses fingisse fingíssemos fingísseis fingissem
Future fingir fingires fingir fingirmos fingirdes fingirem
Imperative
Affirmative finge finja finjamos fingi finjam
Negative (não) não finjas não finja não finjamos não finjais não finjam

Further reading

[edit]

Spanish

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Latin fingere. See also the inherited doublet heñir. Cognate with English feign and fiction.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /finˈxiɾ/ [fĩŋˈxiɾ]
  • Rhymes: -iɾ
  • Syllabification: fin‧gir

Verb

[edit]

fingir (first-person singular present finjo, first-person singular preterite fingí, past participle fingido)

  1. to pretend (to act as though something is different from what it is)
  2. to fake, affect, feign

Conjugation

[edit]
    Conjugation of fingir (g-j alternation) (See Appendix:Spanish verbs)
infinitive fingir
gerund fingiendo
past participle masculine feminine
singular fingido fingida
plural fingidos fingidas
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
indicative yo
vos
él/ella/ello
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos/ellas
ustedes
present finjo finges
fingísvos
finge fingimos fingís fingen
imperfect fingía fingías fingía fingíamos fingíais fingían
preterite fingí fingiste fingió fingimos fingisteis fingieron
future fingiré fingirás fingirá fingiremos fingiréis fingirán
conditional fingiría fingirías fingiría fingiríamos fingiríais fingirían
subjunctive yo
vos
él/ella/ello
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos/ellas
ustedes
present finja finjas
finjásvos2
finja finjamos finjáis finjan
imperfect
(ra)
fingiera fingieras fingiera fingiéramos fingierais fingieran
imperfect
(se)
fingiese fingieses fingiese fingiésemos fingieseis fingiesen
future1 fingiere fingieres fingiere fingiéremos fingiereis fingieren
imperative
vos
usted nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ustedes
affirmative finge
fingívos
finja finjamos fingid finjan
negative no finjas no finja no finjamos no finjáis no finjan

1Rare; now chiefly used in legal language.
2Argentine and Uruguayan voseo prefers the tuteo-form for the present subjunctive.

    Selected combined forms of fingir (g-j alternation)

These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.

singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
with infinitive fingir dative fingirme fingirte fingirle, fingirse fingirnos fingiros fingirles, fingirse
accusative fingirme fingirte fingirlo, fingirla, fingirse fingirnos fingiros fingirlos, fingirlas, fingirse
with gerund fingiendo dative fingiéndome fingiéndote fingiéndole, fingiéndose fingiéndonos fingiéndoos fingiéndoles, fingiéndose
accusative fingiéndome fingiéndote fingiéndolo, fingiéndola, fingiéndose fingiéndonos fingiéndoos fingiéndolos, fingiéndolas, fingiéndose
with informal second-person singular tuteo imperative finge dative fíngeme fíngete fíngele fíngenos not used fíngeles
accusative fíngeme fíngete fíngelo, fíngela fíngenos not used fíngelos, fíngelas
with informal second-person singular voseo imperative fingí dative fingime fingite fingile finginos not used fingiles
accusative fingime fingite fingilo, fingila finginos not used fingilos, fingilas
with formal second-person singular imperative finja dative fínjame not used fínjale, fínjase fínjanos not used fínjales
accusative fínjame not used fínjalo, fínjala, fínjase fínjanos not used fínjalos, fínjalas
with first-person plural imperative finjamos dative not used finjámoste finjámosle finjámonos finjámoos finjámosles
accusative not used finjámoste finjámoslo, finjámosla finjámonos finjámoos finjámoslos, finjámoslas
with informal second-person plural imperative fingid dative fingidme not used fingidle fingidnos fingíos fingidles
accusative fingidme not used fingidlo, fingidla fingidnos fingíos fingidlos, fingidlas
with formal second-person plural imperative finjan dative fínjanme not used fínjanle fínjannos not used fínjanles, fínjanse
accusative fínjanme not used fínjanlo, fínjanla fínjannos not used fínjanlos, fínjanlas, fínjanse

Derived terms

[edit]

Related terms

[edit]

Further reading

[edit]