Turkish
[edit]Etymology
[edit]From Ottoman Turkish اجازت (icazet), from Arabic إِجَازَة (ʔijāza)
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]icazet (definite accusative icazeti, plural icazetler)
- permission
- Synonym: izin
- approval
- Synonym: onay
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | icazet | icazetler |
| definite accusative | icazeti | icazetleri |
| dative | icazete | icazetlere |
| locative | icazette | icazetlerde |
| ablative | icazetten | icazetlerden |
| genitive | icazetin | icazetlerin |
Derived terms
[edit]- icazet almak (“to be allowed”)
- icazet vermek (“to allow”)
Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=icazet&oldid=71477278"
