Latin
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [ɪŋ.ko.(ɦ)aːˈtiː.wʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [iŋ.ko.aˈtiː.vus]
Adjective
[edit]incohātīvus (feminine incohātīva, neuter incohātīvum); first/second-declension adjective
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | incohātīvus | incohātīva | incohātīvum | incohātīvī | incohātīvae | incohātīva |
| genitive | incohātīvī | incohātīvae | incohātīvī | incohātīvōrum | incohātīvārum | incohātīvōrum |
| dative | incohātīvō | incohātīvae | incohātīvō | incohātīvīs | ||
| accusative | incohātīvum | incohātīvam | incohātīvum | incohātīvōs | incohātīvās | incohātīva |
| ablative | incohātīvō | incohātīvā | incohātīvō | incohātīvīs | ||
| vocative | incohātīve | incohātīva | incohātīvum | incohātīvī | incohātīvae | incohātīva |
Descendants
[edit]- Italian: incoativo
- → English: inchoative
References
[edit]- “incohativus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
