Latin
[edit]Etymology
[edit]From intueor (“to look at”) + -īvus.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [ɪn.tu.ɪˈtiː.wʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [in.tu.iˈtiː.vus]
Adjective
[edit]intuitīvus (feminine intuitīva, neuter intuitīvum); first/second-declension adjective
- (Medieval Latin) coming from direct seeing or immediate understanding, intuitive
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | intuitīvus | intuitīva | intuitīvum | intuitīvī | intuitīvae | intuitīva |
| genitive | intuitīvī | intuitīvae | intuitīvī | intuitīvōrum | intuitīvārum | intuitīvōrum |
| dative | intuitīvō | intuitīvae | intuitīvō | intuitīvīs | ||
| accusative | intuitīvum | intuitīvam | intuitīvum | intuitīvōs | intuitīvās | intuitīva |
| ablative | intuitīvō | intuitīvā | intuitīvō | intuitīvīs | ||
| vocative | intuitīve | intuitīva | intuitīvum | intuitīvī | intuitīvae | intuitīva |
Descendants
[edit]- → Danish: intuitiv
- → French: intuitif
- → German: intuitiv
- → Italian: intuitivo
- → Norwegian Bokmål: intuitiv
- → Portuguese: intuitivo
- → Romanian: intuitiv
- → Spanish: intuitivo
- → Swedish: intuitiv
References
[edit]- R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “intuitivus”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC
