VOOZH about

URL: https://en.wiktionary.org/wiki/trincar

⇱ trincar - Wiktionary, the free dictionary


Jump to content
From Wiktionary, the free dictionary

Catalan

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

Probably an alteration of Old French tingler (to plug holes in timber with pieces of wood), from Old Norse tengja (to join together, connect).[1]

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinquí, past participle trincat)

  1. (transitive, nautical) to lash
Conjugation
[edit]
    Conjugation of trincar (first conjugation, c-qu alternation)
infinitive trincar
gerund trincant
past participle masculine feminine
singular trincat trincada
plural trincats trincades
person singular plural
first second third first second third
indicative jo tu ell/ella
vostè
nosaltres
nós
vosaltres
vós
ells/elles
vostès
present trinco trinques trinca trinquem trinqueu trinquen
imperfect trincava trincaves trincava trincàvem trincàveu trincaven
future trincaré trincaràs trincarà trincarem trincareu trincaran
preterite trinquí trincares trincà trincàrem trincàreu trincaren
conditional trincaria trincaries trincaria trincaríem trincaríeu trincarien
subjunctive jo tu ell/ella
vostè
nosaltres
nós
vosaltres
vós
ells/elles
vostès
present trinqui trinquis trinqui trinquem trinqueu trinquin
imperfect trinqués trinquessis trinqués trinquéssim trinquéssiu trinquessin
imperative tu vostè nosaltres vosaltres
vós
vostès
affirmative trinca trinqui trinquem trinqueu trinquin
negative (no) no trinquis no trinqui no trinquem no trinqueu no trinquin
Related terms
[edit]

Etymology 2

[edit]

Onomatopoeic.

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinquí, past participle trincat)

  1. (intransitive) to clink glasses with someone while drinking
Conjugation
[edit]
    Conjugation of trincar (first conjugation, c-qu alternation)
infinitive trincar
gerund trincant
past participle masculine feminine
singular trincat trincada
plural trincats trincades
person singular plural
first second third first second third
indicative jo tu ell/ella
vostè
nosaltres
nós
vosaltres
vós
ells/elles
vostès
present trinco trinques trinca trinquem trinqueu trinquen
imperfect trincava trincaves trincava trincàvem trincàveu trincaven
future trincaré trincaràs trincarà trincarem trincareu trincaran
preterite trinquí trincares trincà trincàrem trincàreu trincaren
conditional trincaria trincaries trincaria trincaríem trincaríeu trincarien
subjunctive jo tu ell/ella
vostè
nosaltres
nós
vosaltres
vós
ells/elles
vostès
present trinqui trinquis trinqui trinquem trinqueu trinquin
imperfect trinqués trinquessis trinqués trinquéssim trinquéssiu trinquessin
imperative tu vostè nosaltres vosaltres
vós
vostès
affirmative trinca trinqui trinquem trinqueu trinquin
negative (no) no trinquis no trinqui no trinquem no trinqueu no trinquin
Derived terms
[edit]
Related terms
[edit]

Etymology 3

[edit]

Probably onomatopoeic.

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinquí, past participle trincat)

  1. (slang, transitive) to fuck someone, to have sex
    Synonyms: cardar, fotre, follar, fornicar

References

[edit]
  1. ^ Roberts, Edward A. (2014), A Comprehensive Etymological Dictionary of the Spanish Language with Families of Words based on Indo-European Roots, Xlibris Corporation, →ISBN

Further reading

[edit]

Anagrams

[edit]

Galician

[edit]

Etymology 1

[edit]

From Middle High German trinken (to drink).

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinquei, past participle trincado)

  1. to drink wine or liquor
Conjugation
[edit]
    Conjugation of trincar (c-qu alternation)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(ti)
Third-person
(el / ela / Vde.)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / Vdes.)
Infinitive
Impersonal trincar
Personal trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincaren
Gerund
trincando
Past participle
Masculine trincado trincados
Feminine trincada trincadas
Indicative
Present trinco trincas trinca trincamos trincades trincan
Imperfect trincaba trincabas trincaba trincabamos trincabades trincaban
Preterite trinquei trincaches trincou trincamos trincastes trincaron
Pluperfect trincara trincaras trincara trincaramos trincarades trincaran
Future trincarei trincarás trincará trincaremos trincaredes trincarán
Conditional trincaría trincarías trincaría trincariamos trincariades trincarían
Subjunctive
Present trinque trinques trinque trinquemos trinquedes trinquen
Imperfect trincase trincases trincase trincásemos trincásedes trincasen
Future trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincaren
Imperative
Affirmative trinca trinque trinquemos trincade trinquen
Negative (non) non trinques non trinque non trinquemos non trinquedes non trinquen
    Reintegrated conjugation of trincar (c-qu alternation) (See Appendix:Reintegrationism)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(ti / tu)
Third-person
(ele / ela / você)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / vocês)
Infinitive
Impersonal trincar
Personal trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincarem
Gerund
trincando
Past participle
Masculine trincado trincados
Feminine trincada trincadas
Indicative
Present trinco trincas trinca trincamos trincades, trincais trincam
Imperfect trincava trincavas trincava trincávamos trincávades, trincáveis, trincávais1 trincavam
Preterite trinquei trincaste, trincache1 trincou trincamos trincastes trincárom, trincaram
Pluperfect trincara trincaras trincara trincáramos trincárades, trincáreis, trincárais1 trincaram
Future trincarei trincarás trincará trincaremos trincaredes, trincareis trincarám, trincarão
Conditional trincaria trincarias trincaria trincaríamos trincaríades, trincaríeis, trincaríais1 trincariam
Subjunctive
Present trinque trinques trinque trinquemos trinquedes, trinqueis trinquem
Imperfect trincasse trincasses trincasse trincássemos trincássedes, trincásseis trincassem
Future trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincarem
Imperative
Affirmative trinca trinque trinquemos trincade, trincai trinquem
Negative (nom) nom trinques nom trinque nom trinquemos nom trinquedes, nom trinqueis nom trinquem

1Less recommended.

Etymology 2

[edit]

Unknown. Perhaps from Old French tingler (to plug holes in timber with pieces of wood), from Old Norse tengja (to join together, connect).[1][2] Alternatively from estrincar (to tie), ultimately from Proto-Germanic *strangiz (string). Compare trinca (string).

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinquei, past participle trincado)

  1. to lash, tie, fasten
    Synonyms: amarrar, atar
  2. to catch, capture
    Synonyms: cachar, capturar, coller
Conjugation
[edit]
    Conjugation of trincar (c-qu alternation)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(ti)
Third-person
(el / ela / Vde.)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / Vdes.)
Infinitive
Impersonal trincar
Personal trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincaren
Gerund
trincando
Past participle
Masculine trincado trincados
Feminine trincada trincadas
Indicative
Present trinco trincas trinca trincamos trincades trincan
Imperfect trincaba trincabas trincaba trincabamos trincabades trincaban
Preterite trinquei trincaches trincou trincamos trincastes trincaron
Pluperfect trincara trincaras trincara trincaramos trincarades trincaran
Future trincarei trincarás trincará trincaremos trincaredes trincarán
Conditional trincaría trincarías trincaría trincariamos trincariades trincarían
Subjunctive
Present trinque trinques trinque trinquemos trinquedes trinquen
Imperfect trincase trincases trincase trincásemos trincásedes trincasen
Future trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincaren
Imperative
Affirmative trinca trinque trinquemos trincade trinquen
Negative (non) non trinques non trinque non trinquemos non trinquedes non trinquen
    Reintegrated conjugation of trincar (c-qu alternation) (See Appendix:Reintegrationism)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(ti / tu)
Third-person
(ele / ela / você)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / vocês)
Infinitive
Impersonal trincar
Personal trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincarem
Gerund
trincando
Past participle
Masculine trincado trincados
Feminine trincada trincadas
Indicative
Present trinco trincas trinca trincamos trincades, trincais trincam
Imperfect trincava trincavas trincava trincávamos trincávades, trincáveis, trincávais1 trincavam
Preterite trinquei trincaste, trincache1 trincou trincamos trincastes trincárom, trincaram
Pluperfect trincara trincaras trincara trincáramos trincárades, trincáreis, trincárais1 trincaram
Future trincarei trincarás trincará trincaremos trincaredes, trincareis trincarám, trincarão
Conditional trincaria trincarias trincaria trincaríamos trincaríades, trincaríeis, trincaríais1 trincariam
Subjunctive
Present trinque trinques trinque trinquemos trinquedes, trinqueis trinquem
Imperfect trincasse trincasses trincasse trincássemos trincássedes, trincásseis trincassem
Future trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincarem
Imperative
Affirmative trinca trinque trinquemos trincade, trincai trinquem
Negative (nom) nom trinques nom trinque nom trinquemos nom trinquedes, nom trinqueis nom trinquem

1Less recommended.

Derived terms
[edit]

Etymology 3

[edit]

From Old Occitan trencar, from Celtic. Doublet of trinchar.[3]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinquei, past participle trincado)

  1. to bite, to squeeze, or cut with the teeth
    Synonyms: chanchar, trabar, triscar
    • 1596, anonymous author, Diálogo de Alberte e Bieito:
      quedou trincando no dente
      It was left bitten between the teeth
Conjugation
[edit]
    Conjugation of trincar (c-qu alternation)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(ti)
Third-person
(el / ela / Vde.)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / Vdes.)
Infinitive
Impersonal trincar
Personal trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincaren
Gerund
trincando
Past participle
Masculine trincado trincados
Feminine trincada trincadas
Indicative
Present trinco trincas trinca trincamos trincades trincan
Imperfect trincaba trincabas trincaba trincabamos trincabades trincaban
Preterite trinquei trincaches trincou trincamos trincastes trincaron
Pluperfect trincara trincaras trincara trincaramos trincarades trincaran
Future trincarei trincarás trincará trincaremos trincaredes trincarán
Conditional trincaría trincarías trincaría trincariamos trincariades trincarían
Subjunctive
Present trinque trinques trinque trinquemos trinquedes trinquen
Imperfect trincase trincases trincase trincásemos trincásedes trincasen
Future trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincaren
Imperative
Affirmative trinca trinque trinquemos trincade trinquen
Negative (non) non trinques non trinque non trinquemos non trinquedes non trinquen
    Reintegrated conjugation of trincar (c-qu alternation) (See Appendix:Reintegrationism)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(ti / tu)
Third-person
(ele / ela / você)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / vocês)
Infinitive
Impersonal trincar
Personal trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincarem
Gerund
trincando
Past participle
Masculine trincado trincados
Feminine trincada trincadas
Indicative
Present trinco trincas trinca trincamos trincades, trincais trincam
Imperfect trincava trincavas trincava trincávamos trincávades, trincáveis, trincávais1 trincavam
Preterite trinquei trincaste, trincache1 trincou trincamos trincastes trincárom, trincaram
Pluperfect trincara trincaras trincara trincáramos trincárades, trincáreis, trincárais1 trincaram
Future trincarei trincarás trincará trincaremos trincaredes, trincareis trincarám, trincarão
Conditional trincaria trincarias trincaria trincaríamos trincaríades, trincaríeis, trincaríais1 trincariam
Subjunctive
Present trinque trinques trinque trinquemos trinquedes, trinqueis trinquem
Imperfect trincasse trincasses trincasse trincássemos trincássedes, trincásseis trincassem
Future trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincarem
Imperative
Affirmative trinca trinque trinquemos trincade, trincai trinquem
Negative (nom) nom trinques nom trinque nom trinquemos nom trinquedes, nom trinqueis nom trinquem

1Less recommended.

References

[edit]
  1. ^ Roberts, Edward A. (2014), A Comprehensive Etymological Dictionary of the Spanish Language with Families of Words based on Indo-European Roots, Xlibris Corporation, →ISBN
  2. ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1983–1991), “trincar”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary]‎[1] (in Spanish), Madrid: Gredos
  3. ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1983–1991), “tranzar”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary]‎[2] (in Spanish), Madrid: Gredos

Portuguese

[edit]

Etymology

[edit]

From Occitan trencar (to crack, break).

Pronunciation

[edit]
  • Hyphenation: trin‧car

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinquei, past participle trincado)

  1. to latch (close with a latch)
  2. to crack (form cracks, break apart under pressure)
  3. to nibble, to chomp

Conjugation

[edit]
    Conjugation of trincar (c-qu alternation) (See Appendix:Portuguese verbs)
Singular Plural
First-person
(eu)
Second-person
(tu)
Third-person
(ele / ela / você)
First-person
(nós)
Second-person
(vós)
Third-person
(eles / elas / vocês)
Infinitive
Impersonal trincar
Personal trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincarem
Gerund
trincando
Past participle
Masculine trincado trincados
Feminine trincada trincadas
Indicative
Present trinco trincas trinca trincamos trincais trincam
Imperfect trincava trincavas trincava trincávamos trincáveis trincavam
Preterite trinquei trincaste trincou trincamos1, trincámos2 trincastes trincaram
Pluperfect trincara trincaras trincara trincáramos trincáreis trincaram
Future trincarei trincarás trincará trincaremos trincareis trincarão
Conditional trincaria trincarias trincaria trincaríamos trincaríeis trincariam
Subjunctive
Present trinque trinques trinque trinquemos trinqueis trinquem
Imperfect trincasse trincasses trincasse trincássemos trincásseis trincassem
Future trincar trincares trincar trincarmos trincardes trincarem
Imperative
Affirmative trinca trinque trinquemos trincai trinquem
Negative (não) não trinques não trinque não trinquemos não trinqueis não trinquem

1Brazilian Portuguese.
2European Portuguese.

Further reading

[edit]

Spanish

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /tɾinˈkaɾ/ [t̪ɾĩŋˈkaɾ]
  • Rhymes: -aɾ
  • Syllabification: trin‧car

Etymology 1

[edit]

From Occitan trencar (to crack, break).

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinqué, past participle trincado)

  1. (colloquial, transitive) to nick, rob
    • 2017, Inés Apraiz Castellano, Si hubieras bailado para mí:
      Y a eso había que sumarle el intenso martilleo que sentía en la cabeza, por culpa de los cubatas de garrafón que se había trincado para celebrar su gran gesta
      (please add an English translation of this quotation)
  2. (colloquial, transitive) to kidnap, nab
  3. (colloquial) to screw, shag
  4. (colloquial, transitive) to take out, do away with (kill)
  5. (colloquial, transitive) to bust (a felon)
    • 1994, Ildefonso Manuel Gil, Concierto al atardecer, page 69:
      el martes me trincaron el director y tres polis
      on Tuesday the director and three cops busted me
  6. (León, Salamanca, intransitive) to lean
Conjugation
[edit]
    Conjugation of trincar (c-qu alternation) (See Appendix:Spanish verbs)
infinitive trincar
gerund trincando
past participle masculine feminine
singular trincado trincada
plural trincados trincadas
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
indicative yo
vos
él/ella/ello
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos/ellas
ustedes
present trinco trincas
trincásvos
trinca trincamos trincáis trincan
imperfect trincaba trincabas trincaba trincábamos trincabais trincaban
preterite trinqué trincaste trincó trincamos trincasteis trincaron
future trincaré trincarás trincará trincaremos trincaréis trincarán
conditional trincaría trincarías trincaría trincaríamos trincaríais trincarían
subjunctive yo
vos
él/ella/ello
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos/ellas
ustedes
present trinque trinques
trinquésvos2
trinque trinquemos trinquéis trinquen
imperfect
(ra)
trincara trincaras trincara trincáramos trincarais trincaran
imperfect
(se)
trincase trincases trincase trincásemos trincaseis trincasen
future1 trincare trincares trincare trincáremos trincareis trincaren
imperative
vos
usted nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ustedes
affirmative trinca
trincávos
trinque trinquemos trincad trinquen
negative no trinques no trinque no trinquemos no trinquéis no trinquen

1Rare; now chiefly used in legal language.
2Argentine and Uruguayan voseo prefers the tuteo-form for the present subjunctive.

    Selected combined forms of trincar (c-qu alternation)

These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.

singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
with infinitive trincar dative trincarme trincarte trincarle, trincarse trincarnos trincaros trincarles, trincarse
accusative trincarme trincarte trincarlo, trincarla, trincarse trincarnos trincaros trincarlos, trincarlas, trincarse
with gerund trincando dative trincándome trincándote trincándole, trincándose trincándonos trincándoos trincándoles, trincándose
accusative trincándome trincándote trincándolo, trincándola, trincándose trincándonos trincándoos trincándolos, trincándolas, trincándose
with informal second-person singular tuteo imperative trinca dative tríncame tríncate tríncale tríncanos not used tríncales
accusative tríncame tríncate tríncalo, tríncala tríncanos not used tríncalos, tríncalas
with informal second-person singular voseo imperative trincá dative trincame trincate trincale trincanos not used trincales
accusative trincame trincate trincalo, trincala trincanos not used trincalos, trincalas
with formal second-person singular imperative trinque dative trínqueme not used trínquele, trínquese trínquenos not used trínqueles
accusative trínqueme not used trínquelo, trínquela, trínquese trínquenos not used trínquelos, trínquelas
with first-person plural imperative trinquemos dative not used trinquémoste trinquémosle trinquémonos trinquémoos trinquémosles
accusative not used trinquémoste trinquémoslo, trinquémosla trinquémonos trinquémoos trinquémoslos, trinquémoslas
with informal second-person plural imperative trincad dative trincadme not used trincadle trincadnos trincaos trincadles
accusative trincadme not used trincadlo, trincadla trincadnos trincaos trincadlos, trincadlas
with formal second-person plural imperative trinquen dative trínquenme not used trínquenle trínquennos not used trínquenles, trínquense
accusative trínquenme not used trínquenlo, trínquenla trínquennos not used trínquenlos, trínquenlas, trínquense
Derived terms
[edit]

Etymology 2

[edit]

From Middle High German trinken (to drink), perhaps via Middle French trinquer.

Verb

[edit]

trincar (first-person singular present trinco, first-person singular preterite trinqué, past participle trincado)

  1. (colloquial) to get drunk
Conjugation
[edit]
    Conjugation of trincar (c-qu alternation) (See Appendix:Spanish verbs)
infinitive trincar
gerund trincando
past participle masculine feminine
singular trincado trincada
plural trincados trincadas
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
indicative yo
vos
él/ella/ello
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos/ellas
ustedes
present trinco trincas
trincásvos
trinca trincamos trincáis trincan
imperfect trincaba trincabas trincaba trincábamos trincabais trincaban
preterite trinqué trincaste trincó trincamos trincasteis trincaron
future trincaré trincarás trincará trincaremos trincaréis trincarán
conditional trincaría trincarías trincaría trincaríamos trincaríais trincarían
subjunctive yo
vos
él/ella/ello
usted
nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ellos/ellas
ustedes
present trinque trinques
trinquésvos2
trinque trinquemos trinquéis trinquen
imperfect
(ra)
trincara trincaras trincara trincáramos trincarais trincaran
imperfect
(se)
trincase trincases trincase trincásemos trincaseis trincasen
future1 trincare trincares trincare trincáremos trincareis trincaren
imperative
vos
usted nosotros
nosotras
vosotros
vosotras
ustedes
affirmative trinca
trincávos
trinque trinquemos trincad trinquen
negative no trinques no trinque no trinquemos no trinquéis no trinquen

1Rare; now chiefly used in legal language.
2Argentine and Uruguayan voseo prefers the tuteo-form for the present subjunctive.

    Selected combined forms of trincar (c-qu alternation)

These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.

singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
with infinitive trincar dative trincarme trincarte trincarle, trincarse trincarnos trincaros trincarles, trincarse
accusative trincarme trincarte trincarlo, trincarla, trincarse trincarnos trincaros trincarlos, trincarlas, trincarse
with gerund trincando dative trincándome trincándote trincándole, trincándose trincándonos trincándoos trincándoles, trincándose
accusative trincándome trincándote trincándolo, trincándola, trincándose trincándonos trincándoos trincándolos, trincándolas, trincándose
with informal second-person singular tuteo imperative trinca dative tríncame tríncate tríncale tríncanos not used tríncales
accusative tríncame tríncate tríncalo, tríncala tríncanos not used tríncalos, tríncalas
with informal second-person singular voseo imperative trincá dative trincame trincate trincale trincanos not used trincales
accusative trincame trincate trincalo, trincala trincanos not used trincalos, trincalas
with formal second-person singular imperative trinque dative trínqueme not used trínquele, trínquese trínquenos not used trínqueles
accusative trínqueme not used trínquelo, trínquela, trínquese trínquenos not used trínquelos, trínquelas
with first-person plural imperative trinquemos dative not used trinquémoste trinquémosle trinquémonos trinquémoos trinquémosles
accusative not used trinquémoste trinquémoslo, trinquémosla trinquémonos trinquémoos trinquémoslos, trinquémoslas
with informal second-person plural imperative trincad dative trincadme not used trincadle trincadnos trincaos trincadles
accusative trincadme not used trincadlo, trincadla trincadnos trincaos trincadlos, trincadlas
with formal second-person plural imperative trinquen dative trínquenme not used trínquenle trínquennos not used trínquenles, trínquense
accusative trínquenme not used trínquenlo, trínquenla trínquennos not used trínquenlos, trínquenlas, trínquense

Further reading

[edit]

Venetan

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Middle High German drinken. Compare Italian trincare.

Verb

[edit]

trincar

  1. to drink, especially to knock back a drink

Conjugation

[edit]

* Venetan conjugation varies from one region to another. Hence, the following conjugation should be considered as typical, not as exhaustive.

Conjugation of trincar (first conjugation)
infinitive trincar
auxiliary verb aver gerund trincando
past participle trincà
person singular plural
first second third first second third
indicative mi ti eło / eła noialtri / noialtre voialtri / voialtre łuri / łore
present trinco (te) trinchi (el/ła) trinca trinchémo, trincòn trinché (i/łe) trinca
imperfect trincava (te) trincavi (el/ła) trincava trincàvimo trincavi (i/łe) trincava
future trincarò (te) trincarè (el/ła) trincarà trincarémo trincarè (i/łe) trincarà
conditional trincarìa (te) trincarisi (el/ła) trincarìa trincarìsimo trincarisi (i/łe) trincarìa
subjunctive che mi che ti che eło / eła che noialtri / noialtre che voialtri / voialtre che łuri / łore
present trinche, trinca (te) trinchi (el/ła) trinche, (el/ła) trinca trinchémo, trincone trinché (i/łe) trinche, (i/łe) trinca
imperfect trincase (te) trincasi (el/ła) trincase trincàsimo trincasi (i/łe) trincase
imperative ti eło / eła noialtri / noialtre voialtri / voialtre łuri / łore
(te) trinca (el/ła) trinca, (el/ła) trinche trinchémo trinché (i/łe) trinca, (i/łe) trinche