Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]uithijgen
- (intransitive) to catch one's breath, to rest in order to stop panting
Conjugation
[edit]| Conjugation of uithijgen (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | uithijgen | |||
| past singular | hijgde uit | |||
| past participle | uitgehijgd | |||
| infinitive | uithijgen | |||
| gerund | uithijgen n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | hijg uit | hijgde uit | uithijg | uithijgde |
| 2nd person sing. (jij) | hijgt uit, hijg uit2 | hijgde uit | uithijgt | uithijgde |
| 2nd person sing. (u) | hijgt uit | hijgde uit | uithijgt | uithijgde |
| 2nd person sing. (gij) | hijgt uit | hijgde uit | uithijgt | uithijgde |
| 3rd person singular | hijgt uit | hijgde uit | uithijgt | uithijgde |
| plural | hijgen uit | hijgden uit | uithijgen | uithijgden |
| subjunctive sing.1 | hijge uit | hijgde uit | uithijge | uithijgde |
| subjunctive plur.1 | hijgen uit | hijgden uit | uithijgen | uithijgden |
| imperative sing. | hijg uit | |||
| imperative plur.1 | hijgt uit | |||
| participles | uithijgend | uitgehijgd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
| Conjugation of uithijgen (strong class 1, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | uithijgen | |||
| past singular | heeg uit | |||
| past participle | uitgehegen | |||
| infinitive | uithijgen | |||
| gerund | uithijgen n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | hijg uit | heeg uit | uithijg | uitheeg |
| 2nd person sing. (jij) | hijgt uit, hijg uit2 | heeg uit | uithijgt | uitheeg |
| 2nd person sing. (u) | hijgt uit | heeg uit | uithijgt | uitheeg |
| 2nd person sing. (gij) | hijgt uit | heegt uit | uithijgt | uitheegt |
| 3rd person singular | hijgt uit | heeg uit | uithijgt | uitheeg |
| plural | hijgen uit | hegen uit | uithijgen | uithegen |
| subjunctive sing.1 | hijge uit | hege uit | uithijge | uithege |
| subjunctive plur.1 | hijgen uit | hegen uit | uithijgen | uithegen |
| imperative sing. | hijg uit | |||
| imperative plur.1 | hijgt uit | |||
| participles | uithijgend | uitgehegen | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=uithijgen&oldid=81651323"