Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]uitprinten
- (transitive, Netherlands) to print (out)
Usage notes
[edit]Sometimes considered incorrect when believed to be a contamination of printen and uitdraaien. Not officially proscribed, however.
Conjugation
[edit]| Conjugation of uitprinten (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | uitprinten | |||
| past singular | printte uit | |||
| past participle | uitgeprint | |||
| infinitive | uitprinten | |||
| gerund | uitprinten n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | print uit | printte uit | uitprint | uitprintte |
| 2nd person sing. (jij) | print uit | printte uit | uitprint | uitprintte |
| 2nd person sing. (u) | print uit | printte uit | uitprint | uitprintte |
| 2nd person sing. (gij) | print uit | printte uit | uitprint | uitprintte |
| 3rd person singular | print uit | printte uit | uitprint | uitprintte |
| plural | printen uit | printten uit | uitprinten | uitprintten |
| subjunctive sing.1 | printe uit | printte uit | uitprinte | uitprintte |
| subjunctive plur.1 | printen uit | printten uit | uitprinten | uitprintten |
| imperative sing. | print uit | |||
| imperative plur.1 | print uit | |||
| participles | uitprintend | uitgeprint | ||
| 1) Archaic. | ||||