Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]uitvreten
- (transitive) to be up to (usually negative)
- Synonym: uitspoken
- (intransitive, derogatory) to scrounge
Conjugation
[edit]| Conjugation of uitvreten (strong class 5, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | uitvreten | |||
| past singular | vrat uit | |||
| past participle | uitgevreten | |||
| infinitive | uitvreten | |||
| gerund | uitvreten n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | vreet uit | vrat uit | uitvreet | uitvrat |
| 2nd person sing. (jij) | vreet uit | vrat uit | uitvreet | uitvrat |
| 2nd person sing. (u) | vreet uit | vrat uit | uitvreet | uitvrat |
| 2nd person sing. (gij) | vreet uit | vraat uit | uitvreet | uitvraat |
| 3rd person singular | vreet uit | vrat uit | uitvreet | uitvrat |
| plural | vreten uit | vraten uit | uitvreten | uitvraten |
| subjunctive sing.1 | vrete uit | vrate uit | uitvrete | uitvrate |
| subjunctive plur.1 | vreten uit | vraten uit | uitvreten | uitvraten |
| imperative sing. | vreet uit | |||
| imperative plur.1 | vreet uit | |||
| participles | uitvretend | uitgevreten | ||
| 1) Archaic. | ||||
Derived terms
[edit]Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=uitvreten&oldid=81651437"
Hidden categories: