Dutch
[edit]Etymology
[edit]From Middle Dutch utesonderen. Equivalent to uit + zonderen (“(archaic) to separate”).
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]uitzonderen
- (transitive) to exclude, to except
- Een hexaploïde cel is een cel waarvan in de celkern elk chromosoom zes maal voorkomt (geslachtschromosomen uitgezonderd).[1] — A hexaploid cell is a cell for which in the cell nucleus each chromosome occurs six times (sex chromosomes excluded).
Conjugation
[edit]| Conjugation of uitzonderen (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | uitzonderen | |||
| past singular | zonderde uit | |||
| past participle | uitgezonderd | |||
| infinitive | uitzonderen | |||
| gerund | uitzonderen n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | zonder uit | zonderde uit | uitzonder | uitzonderde |
| 2nd person sing. (jij) | zondert uit, zonder uit2 | zonderde uit | uitzondert | uitzonderde |
| 2nd person sing. (u) | zondert uit | zonderde uit | uitzondert | uitzonderde |
| 2nd person sing. (gij) | zondert uit | zonderde uit | uitzondert | uitzonderde |
| 3rd person singular | zondert uit | zonderde uit | uitzondert | uitzonderde |
| plural | zonderen uit | zonderden uit | uitzonderen | uitzonderden |
| subjunctive sing.1 | zondere uit | zonderde uit | uitzondere | uitzonderde |
| subjunctive plur.1 | zonderen uit | zonderden uit | uitzonderen | uitzonderden |
| imperative sing. | zonder uit | |||
| imperative plur.1 | zondert uit | |||
| participles | uitzonderend | uitgezonderd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Derived terms
[edit]Anagrams
[edit]Hidden categories:
