Old English
[edit]Etymology
[edit]From Proto-West Germanic *wardēn, from Proto-Germanic *wardijaną, *wardāną.
Cognate with Old Saxon wardon, Old High German wartēn (German warten (“look after”)), Old Norse varða.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]weardian
Conjugation
[edit]| infinitive | weardian | weardienne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | weardiġe | weardode |
| second person singular | weardast | weardodest |
| third person singular | weardaþ | weardode |
| plural | weardiaþ | weardodon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | weardiġe | weardode |
| plural | weardiġen | weardoden |
| imperative | ||
| singular | wearda | |
| plural | weardiaþ | |
| participle | present | past |
| weardiende | (ġe)weardod | |
Derived terms
[edit]Descendants
[edit]Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=weardian&oldid=60985530"
Hidden categories:
