Alexis-Emmanuel Chabrier (Ambert, 1841eko urtarrilaren 18a - Paris, 1894ko irailaren 13a) frantziar musikagile erromantikoa izan zen.

Bere familia burgesak bere musika-karrera baztertu zuen eta zuzenbidea ikasi eta funtzionario gisa lan egin zuen 39 urterekin Pariseko bizitza artistikoan sartu aurretik. 1880tik hil zen arte musika konposaketan jardun ahal izan zuen erabat.

Batez ere bi orkestra-lanengatik ezaguna den arren (España eta Joyeuse Marche), operak, abestiak eta pianorako lanak ere idatzi zituen. Prestakuntza akademikorik ez zuenez, bere lengoaia musikala sortu zuen, eta musikagile askok berritzailetzat jo zuten. Claude Debussy, Maurice Ravel, Richard Strauss, Erik Satie, Igor Stravinsky eta Seiak taldekoek miretsi eta eragin zuten.

Édouard Maneten laguna eta pintura inpresionistako bildumagilea izan zen.

Pianorako musika

• Rêverie (1855)
• Julia, valse, op.1 ([1857)
• Le Scalp (1861)
• Souvenirs de Brunehaut, valse (1862)
• Marche des Cipayes (1863)
• Pas redoublé (Cortège burlesque) (1871)
• Suite de valses (1872)
• Impromptu en do majeur (1873)
• Dix pièces pittoresques (1871)
• Trois valses romantiques pour 2 pianos (1883)
• Habanera, poème pour piano (1885)
• Souvenirs de Munich. Quadrille sur un thème de "Tristan und Isolde" pour piano quatre mains (1885-86)
• Bourrée fantasque (1891)
• Cinq pièces pour piano (1897)

Orkestra musika

• Lamento (1874)
• Larghetto pour cor et orchestre (1875)
• Suite pastorale (1881)
• España (1883)
• Joyeuse Marche (1888)
• Prélude pastorale (1888)

Ahots-musika

• Abestiak eta doinuak :
  • Les Plus Jolies Chansons du pays de France (1888)
  • Neuf chansons (1862)
  • Sérénade de Ruy Blas (1863)
• Le pas d'armes du roi Jean (Hugo) (1866)
• Ivresses! (Labarre) (1869)
  • L’Invitation au voyage (1870)
  • Sommation irrespectueuse (1880)
  • Tes yeux bleus (1883)
  • Credo d’amour (1883)
  • Chanson pour Jeanne (1886)
  • Six mélodies: Ballade des gros dindons, Villanelle des petits canards, Pastorale des cochons roses, L'Île heureuse, Les Cigales, Toutes les fleurs (1890, Rosemonde Gérarden eta Edmond Rostanden poemak oinarri dituzten doinuak
  • Nez au vent, chanson (hil ondorengoa)

Musika lirikoa

• Vaucochard et Fils Txantiloi:Ier (1869, opereta, Paul Verlaineren eta Lucien Viottiren libretoa (zatiak)
• Fisch-Ton-Kan (1873), opereta, Paul Verlainerrn libretoa
• Une éducation manquée (1879), opereta, Eugène Leterrierren eta Albert Vanlooren libretoa
• L'Étoile (1877), opera-komikoa, Eugène Leterrierren eta Albert Vanlooren libretoa.
• Gwendoline (1886), opera, Catulle Mendèsen libretoa
• Le Roi malgré lui (1887), opera-komikoa, Émile de Najacen ets Paul Buraniren libretoa
• Briséis ou les Amants de Corinthe (1897), opera, Éphraïm Mikhaëlen eta Catulle Mendèsen libretoa (bukatu gabe)