فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /کِبر/اِیت/
کبریت
- قطعه کوتاه و باریکی از چوب که انتهای آن به مواد آتش زا مثل گوگرد آغشته شده و بر اثر مالش یا اصطکاک با سطح زبر آتش میگیرد.
––––
برگردانها
[ویرایش]| ترجمهها | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
![]() |
VOOZH | about |
کبریت
––––
| ترجمهها | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||