VOOZH about

URL: https://nl.wikipedia.org/wiki/Thallium

⇱ Thallium - Wikipedia


Naar inhoud springen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Thallium
118
1 H 2 13 14 15 16 17 He
2 Li Be B C N O F Ne
3 Na Mg 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Al Si P S Cl Ar
4 K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
5 Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
6 Cs Ba Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
7 Fr Ra ↓↓ Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Nh Fl Mc Lv Ts Og
Lanthanoïden La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
Actinoïden Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr
👁 Thallium
Thallium
Algemeen
Naam Thallium
Symbool Tl
Atoomnummer 81
Groep Boorgroep
Periode Periode 6
Blok p-blok
Reeks Hoofdgroepmetalen
Kleur Zilverwit
Chemische eigenschappen
Atoommassa 204,3833u
Elektronenconfiguratie [Xe]4f14 5d10 6s2 6p1
Oxidatietoestanden +1, +3
Elektronegativiteit (Pauling) 1,83
Atoomstraal 170pm
1e ionisatiepotentiaal 589,36kJ·mol−1
2e ionisatiepotentiaal 1971,02kJ·mol−1
3e ionisatiepotentiaal 2878,18kJ·mol−1
Fysische eigenschappen
Dichtheid 11850kg.m-3
Hardheid 1,2Mohs
Smeltpunt 576,7K
Kookpunt 1730K
Aggregatietoestand Vast
Smeltwarmte 4,142kJ.mol-1
Verdampingswarmte 164,10kJ.mol-1
Kristalstructuur Hex
Molair volume 17,25 · 10−6m3.mol-1
Geluidssnelheid 818m.s-1
Specifieke warmte 130kJ.kg-1.K-1
Elektrische weerstand 18μΩ.cm
Warmtegeleiding 46W.m-1.K-1
Naslag
CAS-nummer 7440-28-0
PubChem 5359464
Wikidata Q932
SI-eenheden en standaardtemperatuur en -druk worden gebruikt,
tenzij anders aangegeven
Portaal 👁 Portaalicoon
Scheikunde

Thallium is een scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal.

Thallium is in 1861 ontdekt door de Engelse wetenschapper Sir William Crookes tijdens het spectrofotometrisch onderzoeken van loodresiduen, die overbleven bij de productie van zwavelzuur. Een jaar later werd thallium door Crookes en Claude-Auguste Lamy onafhankelijk van elkaar geïsoleerd.

Thallium betekent in het Grieks groene tak of scheut. Deze naam past het scheikundig element omdat het een zeer heldere groene spectrum-emissielijn vertoont.

Het geur- en smaakloze thallium(I)sulfaat is in het verleden veel gebruikt als effectief vergif tegen ratten en insecten. Het is ook door moordenaars gebruikt, vooral omdat de symptomen van thalliumvergiftiging lijken op die van andere dodelijke ziekten.[1] Sinds het einde van de 20e eeuw is het gebruik van thalliumverbindingen niet meer toegestaan als pesticide. Andere toepassingen zijn:

Thallium wordt gebruikt voor supergeleiders bij hoge temperaturen.

Opmerkelijke eigenschappen

[bewerken | brontekst bewerken]

Thallium is een zeer zacht en buigzaam metaal. Het heeft een metaalglans, maar onder invloed van de zuurstof uit de lucht verandert het snel in een grauw, blauwgrijs materiaal dat veel op lood lijkt.

Thallium komt in de aardkorst voor in een concentratie van ongeveer 0,7 ppm. Vaak wordt het aangetroffen samen met kaliummineralen waarvan het lastig is te scheiden en daardoor commercieel onaantrekkelijk is. De belangrijkste thalliumbronnen zijn sporen die worden aangetroffen in koper-, lood- en zinkertsen. Hierin komt thallium voor in de mineralen crooksiet, hutchinsoniet en lorandiet. In het residu dat overblijft bij de productie van zwavelzuur wordt ook thallium aangetroffen.

👁 Image
Zie Isotopen van thallium voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Stabielste isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
203Tl 29,524 stabiel met 122 neutronen
204Tl syn 3,78 j EV 3,800 204Pb
205Tl 70,476 stabiel met 124 neutronen

203Tl en 205Tl zijn de enige stabiele thalliumisotopen. Daarnaast zijn er ongeveer 25 radioactieve isotopen bekend waarvan 204Tl met een halveringstijd van 3,78 jaar het stabielst is.

Toxicologie en veiligheid

[bewerken | brontekst bewerken]

Thallium en thalliumverbindingen zijn uiterst giftig en moeten met grote zorgvuldigheid worden behandeld. Enkele effecten van thalliumvergiftiging zijn haaruitval en beschadiging van het zenuwstelsel. De toxiteit van thallium is te wijten aan de chemische gelijkenis van het thalliumion met het kaliumion. Daardoor wordt thallium snel opgenomen door het weefsel en verstoort het de effecten van de B-vitaminen.

  • Het element Thallium is vernoemd naar één der Muzen uit de Griekse mythologie: Thaleia.[2]
  • Himalayazout kan een kleine hoeveelheid thallium bevatten. Het gehalte is over het algemeen echter dermate laag dat die voor mensen onschadelijk is.[3]
  • Shilajit (verkrijgbaar als voedingssupplement) is mogelijk een bron van thallium en andere zware metalen en dient daarom met voorzichtigheid te worden ingenomen en de leveranciers dienen goed te testen op zware metalen.[4]

Externe links

[bewerken | brontekst bewerken]
Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Thallium op Wikimedia Commons.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Lucien F. Trueb.Het Periodiek Systeem,pp. 218-221.ISBN 978-9085712930.
  2. Boek Mythos by Stephen Fry
  3. (en) Theodore Gray(oktober 2009).The Elements A Visual Exploration of Every Known Atom in the Universe. Black Dog & Leventhal publishers,pp.186-187.ISBN 978-1-57912-814-2.Gearchiveerd op 19 mei 2021.
  4. E. Kamer, J. Zambrzuska, W. Zembrzski, M. Kaykhail(2025).Quantifying of thallium in Shilajit and its supplements to unveil the potential risk of consumption of this populair traditional medicine. BMC Chem619(1): 20. PMID 39827344. PMC 11743217.