Galego

infinitivo m (sg: infinitivo; pl: infinitivos)

1. (Morfosintaxe) Forma prototípica para o verbo e que en galego pode terminar en -ar, -er ou -ir (exceptuando pór e os seus derivados) e pode tamén conxugarse. Non expresa tempo senón só a idea de acción ou estado de xeito abstracto, e pode funcionar como verbo ou como nome.
   • Infinitivo, xerundio e participio.
   • Nos diccionarios, os verbos levan a entrada en infinitivo.

• Castelán: infinitivo ^(es).
• Esloveno: nedoločnik ^(sl).
• Francés: infinitif ^(fr).
• Inglés: infinitive ^(en).

Castelán

infinitivo m (sg: infinitivo; pl: infinitivos)