• IPA^(kilîd): /ˈɘlm/
• Kîtekirin: ilm

ilm n

1. zanist, zanîn, zanyarî, pisporîtî, şarezatî
   • Sed hezar şikir û hemd ji Xwedê teala re, em Musulman xelq kirin û zanîna ilm û marîfetê re hiş û zeka da me. — (Kurdistan, Bîsmîllahîrrehmanîrrehîm [arşîv], 1898, Mîqdad Mîdhet Bedirxan, Amadekar: Mehmet Emîn Bozarslan, Weşanxana Deng, hj. 1, sala weşandinê: 1998, r. 1)
2. edet, reftar

   Min ilmê xwe girtiye ku her roj sibê zû radibim û berî taştê 5 km dibezim.

• Her yekî westabû tê de çendî sal
  Lê 'eded mes-pare 'ilmê Layezal. — (Mela Hesenê Bateyî, Mewlûda Kurdî, ~1720)

• alim
• elimandin
• elimîn

• ilmdar
• ilmdarî

Ji erebî علم.

ilm

1. (zanist) zanist, ilm
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ev made ji wergerên zanist hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}👁 Image

ilm

1. (astronomî) gerdûn, kaînat, unîvers
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ev made ji wergerên gerdûn hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}👁 Image