• Kîtekirin: si·vor

sivor m yan n li gorî maneyê

1. (guhandar) Hin cûn, heywanên kirîner yên kilikmezin in û bi daran ve bi lez hildikeve û xwarina wan bi taybetî gûz in.

   Hevmane: pilûr, çekeloz, sihor, simor, sincab

   Sivorî bi ber û men ê xwe.

   • Îranê 14 sivorî bi tohmeta sîxuriyê girtin! — (Netkurd.com, 7/2007)

• kurdî-erebî: سڤۆر

• Sciurus

Ji zimanên îranî, belkî ji proto-hindûewropî. Hevreha soranî سمۆرە (simore), farisî سمور (semor, “kûje”), farisiya navîn semor (“kûje”). Bide ber rusî соболь (sobolʹ, “kûje”), îngilîzî sable (“kûje”). سمور (semmûr) ya erebî, samur ya tirkî û azerî, սամույր (samuyr) ya ermenî, სიასამური (siyasamuri) ya gurcî, самур / samur ya zimanên balkanî ji zimanên îranî hatine wergirtin. Ji bilî kurdî, bi zimanên din de ev peyv navê kûje ye, ne yê "sivor"î ye.

• Soranî: simore
• Hewramî: simore
• Lekî: şêrekdar
• Xwarîn:

  Feylî: sîncab

• Lorî: şêrekdar, sencab,
• Zazakî: simbore, simbor, semore, simorik, simore, simorek, sembole, sumbule

(guhandar)