VOOZH about

URL: https://la.wiktionary.org/wiki/solvere

⇱ solvere - Victionarium

Jump to content
E Victionario

Discretiva

👁 Image
 solvere dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
solvere secunda singularis praesens passiva imperativus solvō
solvere
—
 praesens activa infinitivus solvō

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
👁 Image
API: /ˈsolwere/(classice)
Syllabificatiophonetica: sol·ve·re— morphologica: solv-ere

Loci

[+/-]
Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.

  • Tenuis vero homo inplere se debet, plenus extenuare; calidus refrigerare, frigidus calefacere; madens siccare, siccus madefacere; itemque alvum firmare is, cui fusa, solvere is, cui adstricta est: succurrendumque semper parti maxime laboranti est. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • solis fulgore, ut reliqua siderum, regi, siquidem in totum mutuata ab eo luce fulgere, qualem in repercussu aquae volitare conspicimus; ideo molliore et inperfecta vi solvere tantum umorem atque etiam augere, quem solis radii absumant. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. ↑ Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber primus, III.[14]— solvere
  2. 1 2 Vicicitatio: solvere.
  3. ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Libersecundus, cap. 6,[45]— solvere
Categoriae:
Categoriae celatae: