stóf v /stʊf/

1. e waefsel van tekstiel, zowaal bestäöndj oet injloze dräöj es vezele van korte stökskes draod

   Reik mich die stóf 'ns aan; ich broek die veur dees bóks te make.

2. 'n sjemische verbinjing woroet matterjaal besteit
3. (synoniem) anger waord veur lieërstóf

Raod

Dit waord is vrouwelik, mer in samestèlling kan 't ouch mannelik zeen.

Aafbraeking

• stóf

Net get anges gesjreve

• staof, stoof

Aafleijinge

• stóffe, stóffelik, stóffere
• stóffegesjef, stóffewinkel, stófwèsseling
• aafsjeijingsstóf, aafwaerstóf, antistóf, boewstóf, brandjstóf, delfstóf, gróndjstóf, hulpstóf, jeensstóf, kaolstóf, keulstóf, kiezzelstóf, kluuerstóf, kunsstóf, laesstóf, mèsstóf, naeringsstóf, ploeajestóf, smaakstóf, spijkerstóf, springstóf, stikstóf, vlujstóf, voorstóf, waterstóf, wirkstóf, zeutstóf, zoerstóf

Verwantje wäörd

• [1] flenel, floer, kantj, ketoen, liene, setien, tuul, wol, ziej
• [2] ingrediënt
• lumpe

Zagswies

• lank van stóf zeen: te oetgebrèdj vertèlle

[1]

• Algemein Gesjreve Limbörgs: sjtóf

[2]

• Algemein Gesjreve Limbörgs: sjtóf

stóf /stʊf/

1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van stóffe
2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van stóffe
3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van stóffe
4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van stóffe
5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van stóffe

Aafbraeking

• stóf

Variaasje

• stoef
• [5] stoeftj, stóftj