| Cornelis Knulst | ||
|---|---|---|
| 👁 Cornelis Knulst in 1954 | ||
Cornelis Knulst in 1954 | ||
| Geboren | 21 juli 1918 Magelang (Nederlands-Indië) | |
| Overleden | 17 juli 1990 Den Haag | |
| Land/zijde | 👁 Vlag van Nederland Nederland | |
| Onderdeel | Koninklijke Landmacht | |
| Dienstjaren | - 1974 | |
| Rang | 👁 Image Generaal-majoor | |
| Slagen/oorlogen | Tweede Wereldoorlog
| |
| Onderscheidingen | zie onderscheidingen | |
| Anderwerk | Kanselier van de Nederlandse Ridderorden | |
Cornelis Knulst (Magelang, 21 juli 1918 - Den Haag, 17 juli 1990) was een Nederlands generaal-majoor van de Koninklijke Landmacht en ridder in de Militaire Willems-Orde.[1]
Loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Knulst was Engelandvaarder. Hij kreeg in Engeland een opleiding tot geheimagent en werd in maart 1944 door Jan Somer naar Zweden gestuurd om W. Lindenburg op te volgen als hoofd van Bureau Inlichtingen in Stockholm.
Hij heeft zich vooral tijdens de politionele acties onderscheiden. Op Java bestreed hij als eerste-luitenant de Indonesische onafhankelijkheidsstrijders en hij behaalde in juli 1946 in Gedeh Bage en Padalarang successen. Op 2 augustus 1946 toonde hij bij de kampong Tjirawa op Java grote onverschrokkenheid. Het 1e Bataljon, 5e Regiment Infanterie waarover hij als tijdelijk majoor de leiding had verloor een sergeant en twee manschappen door sluipschutters. Majoor Knulst sloop toen, zo staat in het koninklijk Besluit waarin hem op 13 mei 1947 de Militaire Willems-Orde werd toegekend te lezen,
koelbloedig (en) geheel alleen en ongedekt voorwaarts te begeven om het vuur van deze sluipschutter tot zich te trekken. Hierdoor werd het mogelijk de vijand weder onder gericht vuur te nemen, de gesneuvelden en een gewonde af te voeren en zonder verdere verliezen het gevecht te beëindigen.
De generaal-majoor Knulst op 29 maart 1974 eervol ontslagen. Hij volgde Heije Schaper op als Kanselier der Nederlandse Orden. Hij was de voorlaatste in een lange reeks van kanseliers die ook de Militaire Willems-Orde droegen. In 1990 organiseerde hij op het Binnenhof het 175-jarig jubileum van de Willems-Orde, waar een parade was van 52 ridders MWO. Enkele maanden later overleed hij.
Onderscheidingen
[bewerken | brontekst bewerken]- 👁 Image
Ridder Militaire Willems-Orde 4e klasse - 👁 Image
ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw - 👁 Image
Officier in de Orde van Oranje-Nassau met de Zwaarden - 👁 Image
Kruis van Verdienste - 👁 Image
Oorlogsherinneringskruis - 👁 Image
Ereteken voor Orde en Vrede met drie gespen - 👁 Image
Kruis voor Recht en Vrijheid met een gesp - 👁 Image
Onderscheidingsteken voor Langdurige Dienst als officier met cijfer XXXV - 👁 Image
Legioen van Verdienste (Verenigde Staten) - 👁 Image
Kroonorde (België) met palm - 👁 Image
Oorlogskruis (België) met palm - 👁 Image
Ulchi Orde van Militaire Verdienste (Zuid-Korea) - 👁 Image
Grootofficier in de Orde van Verdienste (Italië) - 👁 Image
Grootofficier in de Orde van de Finse Leeuw - 👁 Image
Koreamedaille van de Verenigde Naties - Honor Al Deber Cumplido
| Voorganger: Generaal-majoor Heije Schaper |
Kanselier der Nederlandse Orden 1981-1990 |
Opvolger: Brigadegeneraal Willem Epke |
