In de ochtend van zaterdag 28 februari begonnen de Israëlisch-Amerikaanse bombardementen in verschillende plaatsen in Iran.^[15] Onder andere het district van Teheran waar Khamenei woonde en het presidentieel paleis werden getroffen.^[16][17]

De VS bevestigde dat het betrokken was bij de aanval.^[18] De Israëlische luchtmacht beweerde 500 doelwitten geraakt te hebben, waar het ongeveer 200 straalvliegtuigen voor gebruikte.^[19] Israël verklaarde vervolgens een noodtoestand met een verwachte Iraanse vergeldingsaanval als reden.^[20]

De VS voerde tientallen aanvallen uit vanuit verschillende plekken op land en vanaf vliegdekschepen.^[21] Volgens Israël werd de aanval maandenlang gepland, waardoor doelwitten met precisie aangevallen konden worden en steun vanuit de VS kon worden vergaard.^[22]

De Fars News Agency en CNN meldden explosies in verschillende steden in Iran, waaronder Qom, Kermanshah, Isfahan en Karaj.^[23][24] De aanvallen werden gevolgd door een bijna totale internetblackout in Teheran.^[17][25][26] Volgens verschillende bronnen werd een basisschool voor meisjes getroffen door een vermeende Israëlisch-Amerikaanse aanval op Minab. Rapporten meldden dat 148 leerlingen waren gedood en 100 anderen gewond raakte bij de aanval.^[27] De Washington Post meldde dat er geen onafhankelijke bevestiging was van het aantal doden, maar dat de beelden van de verwoeste school wel geverifieerd konden worden.^[28] Een woordvoerder van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken noemde de aanval een misdaad.^[29]

Op deze dag waren er tal van geruchten over de mogelijke dood van Ayatollah Ali Khamenei.

In de ochtend van 1 maart erkende Iran de dood van Ayatollah Ali Khamenei en werden er 40 dagen van rouw aangekondigd.^[30][31]

Het persbureau Fars News Agency, dat gelieerd is aan de Revolutionaire Garde, kondigde aan dat Khamenei's dochter, schoonzoon, kleinkind en schoondochter ook bij de aanvallen om het leven waren gekomen.^[32][33][34] Zijn echtgenote, Mansoureh Khojasteh Bagherzadeh, werd eveneens geraakt en overleed op 2 maart aan haar verwondingen. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Mojtaba Khamenei.

Reuters meldde dat mogelijk meerdere commandanten van de IRGC waren gedood, maar kon dit bericht niet bevestigen.^[35]

Iran lanceerde drone- en raketaanvallen op Israël (met impact in steden als Tel Aviv, Jeruzalem, Beit Shemesh, Haifa en de Negev; hierbij vielen minstens acht doden). Aanvallen troffen ook Amerikaanse bases en bondgenoten in de regio, zoals in Koeweit (waarbij drie Amerikaanse militairen omkwamen), Irak (Erbil en bases nabij Bagdad), Saoedi-Arabië, de VAE, Qatar, Bahrein en mogelijk Cyprus (RAF Akrotiri). Iran viel schepen aan in de Straat van Hormuz.

Op deze dag vond een aanval plaats op het Gebouw van Raad van Experts in de stad Qom, waar geestelijken bijeen waren om een opvolger voor de vermoorde Ali Khamenei te kiezen; het gebouw werd door Israëlische of Amerikaanse aanvallen zwaar beschadigd. Onduidelijk was of hierbij slachtoffers vielen.

Volgens de denktank CSIS zouden de eerste 100 uren de VS 3,7 miljard dollar gekost hebben.^[36][37]

Het Iraanse marineschip IRIS Dena (een Jamaran-klasse fregat) werd in internationale wateren in de Indische Oceaan door een Amerikaanse onderzeeboot tot zinken gebracht nabij de kust van Sri Lanka. Volgens de Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth was het voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog dat de VS een vijandelijk schip heeft doen zinken met een torpedo.

De VS en Israël vielen voor het eerst expliciet oliefaciliteiten aan, waaronder raffinaderijen (Tondgouyan en Shahran in Teheran) en opslagplaatsen in Teheran en Karaj. Dit richtte zich op militaire brandstofvoorziening, maar verergerde de energiecrisis in Iran.

De VS vernietigde 16 Iraanse mijnenleggers nabij de Straat van Hormuz om het leggen van zeemijnen te voorkomen. Iran viel meerdere schepen aan in de Perzische Golf (o.a. tankers nabij Iraakse kust en Ras al-Khaimah); het scheepvaartverkeer door de Perzische Golf komt nagenoeg stil te liggen. Twintig opvarenden werden gered na een aanval op het Thaise schip Mayuree Naree, maar drie bemanningsleden worden nog vermist. Het Internationaal Energieagentschap sprak 400 miljoen vaten olie uit de noodreserve aan om prijzen te stabiliseren na eerdere pieken.

De Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth zei dat meer dan 15.000 “vijandelijke doelen” waren geraakt, wat neerkomt op meer dan 1.000 per dag sinds het begin van de oorlog op 28 februari.^[38] Analisten verklaren het hoge aantal doelwitten door het gebruik van AI-ondersteunde doelwitselectie, zoals die eerder werd toegepast in de Gazastrook.^[39]

De VS vielen militaire doelwitten aan op het Iraanse olie-eiland Kharg. De olie-opslagplaatsen en -installaties werden echter ontzien.^[40]

Bij een luchtaanval werd Ali Larijani gedood. Na Opperste Leider Mojtaba Khamenei gold Larijani als de machtigste man van Iran. ^[41]

Na aanvallen door Israël op de installaties van het Iraanse South Pars-gasveld, en Iraanse tegenreacties de volgende ochtend in naburige Golfstaten, piekte de gasprijs rond €70 euro per megawattuur op de Nederlandse gasbeurs Title Transfer Facility, tegenover €30 voor de oorlog,^[42] een nieuwe fase in de energiecrisis van 2026.