Louison Bobet (Saint-Méen-le-Grand, 12 maart 1925 – Biarritz, 13 maart 1983) was een Franse wielrenner. Bobet was een uitstekend klimmer en had een groot doorzettingsvermogen.

Bobet won drie keer op rij de Ronde van Frankrijk: in 1953, 1954 en 1955. Hij was hiermee de tweede persoon (na de Belg Philippe Thys) die de Tour drie keer op zijn naam schreef.

In 1950 en 1951 werd Bobet tweemaal Frans kampioen op de weg. Hij won ook verschillende klassiekers; in 1951 Milaan-San Remo en de Ronde van Lombardije, in 1955 de Ronde van Vlaanderen en in 1956 Parijs-Roubaix. In laatstgenoemde koers was hij in 1951 al eens tweede geworden achter Antonio Bevilacqua.

In 1954 werd Bobet wereldkampioen op de weg. In 1957 en 1958 was hij ook dicht bij de wereldtitel, maar won hij zilver achter respectievelijk Rik Van Steenbergen en Ercole Baldini.

Zijn broer Jean was ook een bekend wielrenner. Samen waren zij in de herfst van 1960 betrokken bij een auto-ongeval, waarbij zij beiden zwaar gewond raakten. Het betekende het einde van hun wielercarrières. Louison Bobet werd vervolgens succesvol in de ontwikkeling van thalassotherapie en opende hieromtrent een centrum in Quiberon.

Op 13 maart 1983, een dag na zijn 58ste verjaardag, overleed hij aan kanker. Hij ligt begraven in zijn geboorteplaats Saint-Méen-le-Grand, waar zich ook een museum bevindt ter nagedachtenis aan Bobet.