Plein 1944 (kortweg Plein '44 genoemd) is een plein in het stadscentrum van de Nederlandse stad Nijmegen. Het plein is begin jaren 50 van de 20e eeuw aangelegd, ter vervanging van een deel van de binnenstad dat tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren was gegaan.
Ontstaan van het plein
[bewerken | brontekst bewerken]Voorgeschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]Zie ook Bombardement op Nijmegen (22 februari 1944) en Geschiedenis van Nijmegen#Tweede Wereldoorlog
De geschiedenis van Plein 44 begint in feite bij het geallieerde bombardement op de Nijmeegse binnenstad van 22 februari 1944, dat werd uitgevoerd door 177 B-24 Liberators van de Amerikaanse United States Army Air Forces. Daarbij vielen in totaal ca. 800 doden, vrijwel allemaal burgers. Vooral de Bovenstad werd zwaar getroffen.
Bij de plannen in het kader van de wederopbouw in de eerste jaren na 1945 werd besloten om de Nijmeegse binnenstad in verregaande mate opnieuw in te richten, naast het herstellen van alle oorlogsschade.[1] Daarbij richtte men zich vooral op het sterk toegenomen autogebruik, waarvoor het hele stadscentrum toegankelijker moest worden gemaakt. Dit was een van de redenen dat het nieuwe plein er kwam.
In 1947 koos de Nijmeegse gemeenteraad, na eerst twee plannen afgewezen te hebben, voor het wederopbouwplan van B. Fokkinga: het vooroorlogse stratenpatroon – dat werd gekenmerkt door veel kleine en smalle gassen – zou worden vervangen door een directe verbinding tussen het centraal station en de Grote Markt. Er zou daarnaast een geheel nieuw, centraal gelegen plein komen, dat vooral moest dienen voor winkels en recreatie. Het gebied meteen ten noordwesten van waar voorheen het kruispunt had gelegen van de Korte Molenstraat, Lange Koningstraat, Ziekerstraat en Broerstraat werd voor dit nieuwe plein aangewezen.
Aanleg van het plein
[bewerken | brontekst bewerken]Het huidige Plein 1944 werd aangelegd in de periode 1950-1955. Het stratenplan werd hiervoor drastisch gewijzigd. Op de plek waar nu het plein kwam hadden tot aan het bombardement onder meer het meest zuidoostelijke deel van de Houtstraat en het noordelijke deel van de Bloemerstraat gelopen, evenals de Oude Varkensmarkt, iets ten zuiden daarvan de Zeigelbaan en in het verlengde daarvan de Kroonstraat. Iets noordelijker liepen voorheen enkele kleinere gassen, zoals de Pompengasje/Enigheid, Rozenkransgas en een deel van de langere Scheidemakersgas.[2] De meeste van deze straten en gassen verdwenen nu helemaal, inclusief hun namen.[3] De Houtstraat bleef onder dezelfde naam bestaan maar werd ingekort, waarbij het zuidoostelijke deel geheel verdween; deze straat loopt zodoende nu vanaf de kruising met de Lange Hezelstraat in zuidelijke richting tot aan de kruising met de Augustijnenstraat, direct ten noordwesten van Plein 1944.[4] Van de Bloemerstraat verdween het hele noordelijke stuk. De zuidrand van het huidige plein kwam ongeveer waar tot het bombardement de Zeigelbaan en oude Kroonstraat hadden gelegen.[5] De Scheidemakershof kwam iets ten noorden van het plein, ter vervanging van de vroegere Scheidemakersgas.[6][7][8][9][7]
Meteen ten zuiden van het plein liggen nog altijd de Piersonstraat en Karrengas, waarvan alleen de loop iets is aangepast.
Naam van het nieuwe plein
[bewerken | brontekst bewerken]In 1950 schreef de gemeenteraad een prijsvraag uit voor een naam voor het nieuwe plein. Het voorstel Centrumplein werd afgekeurd, omdat de Duitse bezetter deze naam in 1942 al had gebruikt om het Julianapark en -plein te hernoemen.[10] G.N. Zijlstra won uiteindelijk de wedstrijd met de naam Koning Hendrikplein, naar Hendrik VII die Nijmegen in 1230 stadsrechten verleende. Tweede werd Henny J.C. Friebel met de naam Plein 1944.
Op 18 oktober 1950 besloot de gemeenteraad dit over te nemen en het plein kreeg de naam Koning Hendrikplein. Op 27 december 1950 werd dit door de gemeenteraad, met 28 stemmen voor en 8 tegen, alweer gewijzigd in Plein 1944, de naam die bij de prijsvraag tweede was geworden. Deze wijziging gebeurde omdat men de herinnering aan de oorlogsgebeurtenissen ook voor toekomstige generaties zo levend mogelijk wilde houden. Naast uiteraard een verwijzing naar het bombardement is de naam ook een verwijzing naar het jaar waarin de stad door de Geallieerden werd bevrijd.
Een aan het plein grenzend hofje dat in dezelfde raadsvergadering van 18 oktober 1950 de naam Hendrikhof kreeg heeft wel zijn naam behouden.[11]
Verschillende functies vanaf 1950
[bewerken | brontekst bewerken]In 1951 werd het oorlogsmonument Twee soldaten, vervaardigd door Jac Maris, op het plein onthuld.
In de eerste paar jaar daarna heropenden diverse ondernemingen die tot aan het bombardement hier in de nabijheid gevestigd waren geweest een compleet nieuwe zaak aan het plein, zoals de bedrijfskledingzaak Holla die voordien aan de Zeigelbaan had gestaan. Ook de manufactuurfirma Van der Werff ging weer open, op de hoek met de Molenstraat, net als de chocolaterie Fa. Biesthorst (later is in het betreffende pand het Chinese restaurant Tai-Tong gekomen). Boekhandel Berkhout, die tot 1944 aan de Oude Stadsgracht (nu Raadhuisstraat) had gestaan, opende in juni 1953 een nieuwe winkellocatie aan het plein.
Aan de westkant staat een monumentaal wederopbouwpand uit 1950. Aanvankelijk stonden er op of in de nabijheid van het plein ook nog drie bioscopen: Luxor, Centrum en Carolus, ter vervanging van bioscopen die in de oorlog verloren waren gegaan. Deze bioscopen zijn inmiddels alle drie weer opgedoekt wegens het gebrek aan bezoekers.[12]
Plein 1944 kreeg daarnaast al snel een belangrijke functie als parkeerplaats. In de jaren 70 verloor het plein deze parkeerfunctie echter weer, toen auto's voortaan uit dit deel van het stadscentrum geweerd werden. Vanaf die tijd werd het plein, dat tot dan toe erg populair was geweest, veelal ervaren als kaal en leeg (een "leeggelopen zwembad"). Wel vonden er nog steeds evenementen plaats als de kermis, de Vierdaagsefeesten, een wekelijkse boekenmarkt, carnaval en de kerstmarkt.[13]
Na een nieuwe verbouwing begin jaren 80 werd het plein overwegend gekenmerkt door betonnen blokken en betonnen wanden. De bedoeling van de verbouwing was dat het een ontmoetingsplaats voor de bevolking zou worden; de meeste mensen liepen echter langs de randen waar de winkels waren. Het plein kreeg geen verblijfsfunctie. Er werden geregeld nieuwe pogingen gedaan om het plein op te knappen, maar de beleving die men ervan had veranderde hierdoor niet.
- Herdenking bij het monument op Plein 1944, in 1953
- Oorlogsmonument (gemaakt door Maris) op Plein 1944
Busstation
[bewerken | brontekst bewerken]Bij de aanleg van het plein werd aan de westelijke zijde tevens een busstation aangelegd, dat sinds 2013 door nieuwe bebouwing is gescheiden van het plein zelf. Het is een statisch perronbusstation. Het kreeg later een overkapping, die echter in 1994 weer is gesloopt. De eigenaar van het nabijgelegen restaurant Tai Tong vond dat de overkapping zijn uitzicht te veel inperkte, en had daarom een procedure aangespannen.
Het busstation bestaat uit vier busperrons (A tot en met D) en twee haltes (E en F) aan de huidige Doddendaal, een zijstraat.
Het busstation wordt door meerdere stads- en streeklijnen aangedaan. Sinds 2019 rijden veel lijnen niet meer via de Burchtstraat door het centrum en doen ze ook Plein 1944 niet meer aan.[14]
Park'44
[bewerken | brontekst bewerken]In 2003 startte de Nijmeegse kunstenaar Jac. Splinter een actie Park '44 genaamd, om het kale plein op te fleuren. In juni 2003 lag enkele dagen een grasmat op het betonnen plein. Een vervolg vanuit de gemeente kreeg de actie niet direct. In mei 2005 werd, in afwachting van de verbouwing van het plein, wederom een grasmat aangelegd die tot april 2010 bleef liggen. Hierdoor nam het recreatief gebruik van het park toe.
Vernieuwingen vanaf 2002
[bewerken | brontekst bewerken]In 2002 kwam de gemeenteraad met een plan om het plein op termijn grootschalig aan te pakken. Er werd een ontwerpwedstrijd uitgeschreven die resulteerde in plannen van acht projectontwikkelaars waarvan er door de gemeente twee geselecteerd werden. Hierover werd in 2004, gelijktijdig met de Europese parlementsverkiezingen een referendum gehouden, waarbij 23.000 mensen hun voorkeur voor een van de plannen uitspraken. Met een tweederdemeerderheid kreeg het plan Een plein voor iedereen van Soeters Van Eldonk Ponec Architecten, Buro Lubbers en ING Real Estate de voorkeur boven het plan Het Bastion van de Spaanse architect Joan Busquets. In april 2010 is begonnen met de werkzaamheden voor het aangepaste plan, dat een vervanging behelsde van een groot deel van het plein door nieuwbouw. In 2013 tot voltooiing gekomen appartementencomplexen en een parkeergarage hebben het plein teruggebracht tot ontmoetingsplaats voor buurtbewoners en passanten van beperkte omvang. De functie van centrumplein binnen de stad Nijmegen kwam hiermee te vervallen, al zijn centrale evenementen als de kermis en podia tijdens de Vierdaagsefeesten wel teruggekeerd op het plein. Tijdens de werkzaamheden stuitte men op resten van een oude stadsmuur die te bezichtigen is in de fietsenkelder onder het plein.
In 2014 werd op het plein een replica van het in 2009 verwijderde oorlogsmonument Twee soldaten van Jac. Maris geplaatst.[15]
Eind 2023 kwam er op de hoek van het plein en de Bloemerstraat een nieuw wooncomplex gereed.[16]
- Opgravingen op Plein 1944, begin 2011
- ↑ Bombardement van Nijmegen, anderetijden.nl
- ↑ , Rob Essers - Stratenlijst gemeente Nijmegen
- ↑ Rob Essers - Stratenlijst gemeente Nijmegen 2024, Z
- ↑ CollectieGelderland
- ↑ Toen in Nijmegen: 7 x winkelen in de Broerstraat begin 1900.indebuurt(18 november 2022).Geraadpleegd op 19 december 2024.
- ↑ Rob Essers - Stratenlijst gemeente Nijmegen 2024, R
- 1 2 STADSCENTRUM, noviomagus.nl
- ↑ Rob Essers - Stratenlijst gemeente Nijmegen 2024, P
- ↑ Rob Essers - Stratenlijst gemeente Nijmegen 2024, D
- ↑ Straat van de week: Plein 1944, Mariken Magazine, jaargang 5, nr.6, december 2016, p.9
- ↑ . H.Kurstjens, De Hohenstaufen en Nijmegen (ca. 1150-1250) / Die Staufer und Nimwegen (etwa 1150-1250), 2016, p. 22
- ↑ Wederopbouw in de Brug, Wederopbouw Stad Nijmegen
- ↑ Plein 1944, Wonen In Nijmegen
- ↑ Zorgen om minder bussen op Plein '44: ‘Ouderen mijden de binnenstad’ de Gelderlander, 1 oktober 2019
- ↑ Twee soldaten Plein 1944, marishuis.nl
- ↑ Nijtmans, A.,"Woontoren Plein 1944 nadert voltooiing: ineens verandert het straatbeeld", De Gelderlander, 26-11-2023.Geraadpleegd op 29-12-2024.
