Leo debuteerde in 1976 op plaatselijke toernooien. In mei van dat jaar won zij de Maroochy Championships in Nambour (Australië).^[3] In december 1976 won zij het vooraanstaande Queensland State Open-toernooi in Brisbane.^[4] In totaal won zij drie internationale enkelspeltitels, de laatste in 1981 in Nashville.^[5]

In december 1977 had Leo haar grandslamdebuut op het Australian Open. Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de derde ronde. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst, voor zover bekend, is de 77e plaats, die zij bereikte in december 1981.^[6]

Leo behaalde in het dubbelspel betere resultaten dan in het enkelspel. Zij bereikte elfmaal een inter­na­tio­nale finale – zij won er zes (alle op het Noord-Amerikaans continent), waarvan vier met de Canadese Marjorie Blackwood.

In december 1977 had Leo haar grandslamdebuut op het Australian Open, samen met de Britse Cathy Drury. Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de kwartfinale, eenmaal op Wimbledon 1981 en andermaal op Wimbledon 1982, beide met de Canadese Marjorie Blackwood aan haar zijde. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 61e plaats, die zij bereikte in december 1985.^[7][8]

In de periode 1980–1983 maakte Leo deel uit van het Australische Fed Cup-team – zij vergaarde daar een winst/verlies-balans van 11–3. In 1980 bereikten zij de finale van de Wereldgroep, die zij verloren van de Amerikaanse dames.^[9]