• Geluid: denominatief(hulp, bestand)
• IPA: /ˌdenominaˈtif/ (5 lettergrepen)

• de·no·mi·na·tief

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘van een naamwoord afgeleid’ voor het eerst aangetroffen in 1625 ^[1]
• afgeleid van nominatie met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -ief
• afgeleid van het Latijnse 'denominativus'

hetdenominatiefo

1. (taalkunde) werkwoord dat van een naamwoord is afgeleid

denominatief

1. (taalkunde) van een naamwoord afgeleid

• Het woord denominatief staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.