- plei·ter
- Naamwoord van handeling van pleiten met het achtervoegsel -er
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | pleiter | pleiters |
| verkleinwoord | pleitertje | pleitertjes |
depleiterm
- (juridisch) (beroep) iemand die de verdachte verdedigt, de advocaat
- De '''pleiter''' hield zijn pleitrede
- Het woord pleiter staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "pleiter" herkend door:
| 90% | van de Nederlanders; |
| 95% | van de Vlamingen.[1] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ 👁 Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Overgenomen van "https://nl.wiktionary.org/w/index.php?title=pleiter&oldid=4797786"
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 7
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Achtervoegsel -er in het Nederlands
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Juridisch in het Nederlands
- Beroep in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 90 %
- Prevalentie Vlaanderen 95 %
Verborgen categorieën:
