AB Argir (Argja Bóltfelag) – farerski klub piłkarski, powstały w 1973 roku w miejscowości Argir. Rozgrywa mecze w Betrideildin, duńskim terytorium zależnym położonym na Morzu Norweskim.

Klub AB Argir został założony 15 sierpnia 1973 roku przez Duńczyka Johnny'ego Nyby oraz innych entuzjastów futbolu z miejscowości Argir^[3]. Rok później skompletowano zarząd, w którego skład wchodziło siedem osób: Johnny Nyby (prezes), Kristian Arge, Sonja á Argjaboða, Jens Hansen, Erling Olsen, Fróði Olsen oraz Sæmundur Mortenen^[3]. Początkowo klub wynajmował szkolne boisko, później uzyskał niewielką powierzchnię, mierzącą 20x40 m^[3]. Powierzchnia ta mogła służyć jedynie w celach treningowych, gdyż nie spełniała wymogów, które pozwoliłyby na rozgrywanie meczów ligowych. Zawodnicy rozgrywali je jednym z boisk wchodzących w skład kompleksu Gundadulur, wynajmowanym od klubów B36 Tórshavn i HB Tórshavn^[3]. Po dziesięciu latach istnienia, w 1983 roku dla AB Argir wybudowano osobny stadion, zwany Inni í Vika^[3], zdolny pomieścić do 2000 widzów. W 1985 roku przy stadionie na potrzeby klubu powstał dwupiętrowy budynek^[3]. Parter został zagospodarowany przez AB Argir, a pierwsze piętro przeznaczono na klasy dla lokalnej szkoły^[3]. W tym samym roku AB Argir awansował z 4. deild do 3. deild^[4]. Podczas kolejnego sezonu zajął piąte miejsce w tabeli, a w 1987 ostatnie, co spowodowało jego degradację do niższego poziomu rozgrywek^[4].

AB Argir ponownie awansował do trzeciego poziomu rozgrywek w 1990 roku, zajmując w kolejnym sezonie dziewiąte miejsce w tabeli, co spowodowało ponowną degradację^[4]. W roku 1998 boisko Vika Stadium zostało wyłożone sztuczną trawą, podobnie jak nawierzchnia większości boisk na Wyspach Owczych^[3]. W roku 2000 prezesem AB Argir został Tórálvur Stenberg^[3]. Klub awansował wówczas do 3. deild, gdzie w sezonie 2000 zajął czwarte miejsce w tabeli z dorobkiem dziesięciu zwycięstw na osiemnaście spotkań^[4]. Svend Eli Poulsen z AB został wówczas królem strzelców trzeciej ligi^[4]. Rok później zespół ponownie wygrał dziesięć meczów i zajął czwarte miejsce w ligowej tabeli^[4]. W 2002 roku został mistrzem 3. deild z trzynastoma zwycięstwami i dwoma remisami na szesnaście spotkań^[4]. Ponownie zawodnik AB (Johnny Samuelsen) zdobył największą liczbę bramek w sezonie^[4]. Podczas pierwszego sezonu na wyższym poziomie ligowym klub zajął czwarte miejsce w tabeli, a w trakcie kolejnego trzecie^[5]. W roku 2004, klub przejął cały budynek dzielony dotychczas z placówką edukacyjną^[3]. W 2005 roku ponownie znalazł się na miejscu czwartym, a najlepszym strzelcem drugiej ligi został Súni Fríði Barbá^[5]. Awans do Formuladeildin uzyskano rok później, kiedy klub znalazł się na drugim miejscu w tabeli, wygrywając piętnaście z dwudziestu jeden meczów^[5]. Klub dotarł wówczas do ćwierćfinału Pucharu Wysp Owczych^[6]. Debiut w najwyższej klasie rozgrywek zakończył się spadkiem do drugiej ligi^[7]. Klub zajął wówczas dziewiąte miejsce z siedemnastoma punktami na koncie^[7]. W roku kolejnym ponownie uzyskano awans, a najlepszym strzelcem 1. deild został gracz AB Tróndur Sigurðsson^[5]. Na koniec sezonu 2009 zespół znalazł się na szóstym miejscu w ligowej tabeli, wygrywając dziewięć z dwudziestu siedmiu spotkań^[7]. Korzystnego wyniku nie udało się jednak utrzymać w kolejnym roku i AB Argir ponownie spadł do 1. deild^[7]. Klub awansował jednak po raz pierwszy historii do półfinału Pucharu Wysp Owczych, gdzie przegrał 2-5 (1:1, 1:4) dwumecz z EB/Streymur^[6]. W tym samym roku rozbudowano także stadion, dodając między innymi miejsca siedzące^[3].

W 2011 AB Argir zajął trzecie miejsce w drugoligowej tabeli, a rok później drugie, ponownie awansując do najwyższej klasy rozgrywek^[5]. Królem strzelców drugiej ligi został wówczas Bjartur Kjærbo^[5]. W sezonie 2013 zespół zajął miejsce siódme w tabeli pierwszoligowej, z dorobkiem trzydziestu jeden punktów, a rok później miejsce ósme (25 punktów)^[7]. W czerwcu 2013 rozpoczęto modernizację stadionu AB Argir, którą zakończono jeszcze w tym samym roku^[3]. Jego nazwę przemianowano wówczas na Blue Water Arena, a kolejna zmiana nazwy nastąpiła w 2015, od kiedy zwany jest Skansi Arena^[3]. W sezonie 2015 AB zajął ósme miejsce w tabeli ligowej, a rok później dziewiąte, co spowodowało ponowny spadek do niższego poziomu rozgrywek^[7]. Podczas sezonu 2017 klub wygrał dwadzieścia z dwudziestu siedmiu spotkań, co dało mu pierwsze miejsce w tabeli ligowej, a królem strzelców został gracz AB, Bjarki Nielsen^[5]. W rozgrywkach sezonu 2018 AB Argir wygrał jedynie pięć z dwudziestu siedmiu meczów, co dało mu przedostanie miejsce w tabeli ligowej, uniknął jednak spadku do 1. deild z uwagi na zajęcie drugiego miejsca w tej lidzie przez NSÍ II Runavík, który nie mógł awansować^[5][7].

• Mistrzostwo 1. deild (1x): 2017
• Mistrzostwo 2. deild (1x): 2002

• Król strzelców 1. deild (4x):
  • 2005 - Súni Fríði Barbá
  • 2008 - Tróndur Sigurðsson
  • 2012 - Bjartur Kjærbo
  • 2017 - Bjarki Nielsen
• Król strzelców 2. deild (1x):
  • 2002 - Johnny Samuelsen

Objaśnienia:

1. Zmiana nazwy na 1. deild ze względu na nadanie nowej nazwy najwyższej klasie rozgrywek.
2. Zmiana nazwy na Vodafonedeildin ze względu na sponsora - Vodafone.
3. Zmiana nazwy na Effodeildin ze względu na sponsora - Effo.
4. Zmiana nazwy na Betrideildin ze względu na sponsora - Betri.

Stan na 17 kwietnia 2019^[8]

Następujący trenerzy prowadzili dotąd klub AB Argir^[7]:

Stan na 17 kwietnia 2019

• Liczba sezonów w najwyższej klasie rozgrywkowej: 8 (2007, 2009, 2010, 2013-2016, 2018-nadal)^[7]
• Pierwsze zwycięstwo w najwyższej klasie rozgrywkowej: 15 kwietnia 2007 Skála ÍF – AB Argir 0:2 (0:0)^[17]
• Najwyższe zwycięstwo w I lidze: 21 sierpnia 2016 AB Argir – B68 Toftir 5:0 (3:0)^[18]
• Najwyższa porażka w I lidze: 25 maja 2014 AB Argir - NSÍ Runavík 0:7 (0:5)^[19]
• Najdłuższa seria zwycięstw w I lidze: 5 (2013)^[7]
• Najdłuższa seria porażek w I lidze: 8 (2010)^[7]

• AB Argir. [dostęp 2019-04-17]. (far.).