Andrew Eldritch, właśc. Andrew William Harvey Taylor (ur. 15 maja 1959 w Ely)^[1] – angielski muzyk, wokalista, instrumentalista, kompozytor, autor tekstów i producent muzyczny. Lider i frontman grupy rockowej The Sisters of Mercy, z którą jako jedyny nagrał wszystkie płyty^[2]. Początkowo był perkusistą, od 1981 programuje utwory na automat perkusyjny (znany jako „Doktor Avalanche”). Gra na gitarach i instrumentach klawiszowych w swoich studyjnych nagraniach, na żywo występuje jako wokalista.

Studiował literaturę francuską i niemiecką na uniwersytecie w Oxfordzie, po czym przeniósł się do Leeds około 1978, aby uczyć się chińskiego mandaryńskiego na uniwersytecie w Leeds, jednakże studiów nie ukończył. Mówi biegle po francusku i niemiecku, prócz tego zna holenderski, włoski, rosyjski, serbsko-chorwacki i łacinę na poziomie podstawowym.

W okresie nauki był niezależnym perkusistą lokalnej sceny punkowej w Leeds. W 1980 z Garym Marx utworzył zespół The Sisters of Mercy, z którym stale koncertuje^[3].

W 1995 był redaktorem niemieckiego wydania magazynu Rolling Stone, gdzie m.in. przeprowadzał wywiady z Leonardem Cohenem i Davidem Bowiem oraz wniósł artykuły na temat komputerów do niemieckich czasopism^[4].

Zapobiegając pojawieniu się zobowiązań umownych pod własnym nazwiskiem, w latach 90. wyprodukował kilka albumów techno pod różnymi pseudonimami, czemu nie zaprzeczył, gdy zapytano go o to w wywiadzie dla Alexy Williamson w maju 1997. Dwa projekty muzyczne, które Eldritch utworzył ze swoją wytwórnią Merciful Release, zostały później potwierdzone jako Paris Riots (współpraca z Jamesem Rayem) i Leeds Underground. Oba projekty zostały porzucone przed opublikowaniem jakichkolwiek utworów.

W 1997 Eldritch utworzył projekt o nazwie SSV-NSMABAAOTWMODAACOTIATW, co stanowiło skrót od wyrażenia „Pieprzyć wartość dla akcjonariuszy – nie tyle zespół, co kolejna okazja do marnowania pieniędzy na narkotyki i amunicję, dzięki idiotom z Time Warner”, z którym wydał album pt. Go Figure^[5].

Uważany za jednego z prekursorów rocka gotyckiego. Znany ze swojego głębokiego i melancholijnego śpiewu (bas-baryton) oraz poetyckich, często politycznie naładowanych tekstów. W 1987 podczas jednego z wywiadów został nazwany „ojcem chrzestnym” tego gatunku muzycznego oraz osobę, która zdefiniowała wspomniany gatunek^[6]. Od początku lat 90. XX w. Eldritch publicznie odrzucał skojarzenia z subkulturą gotycką^[7].

• First And Last And Always (1985)
• Floodland (1987)
• Vision Thing (1990)
• Some Girls Wander By Mistake (1992)
• A Slight Case of Overbombing (1993)
• BBC Sessions 1982–1984 (2021)^[8]

• Gift (1986)

• Go Figure (1997)^[5]

• Gary Moore – After the War (1989)^[9] – wokal wspierający w utworach „After the War”, „Speak for Yourself" and „Blood of Emeralds”
• Kastrierte Philosophen – Toilet Queen (1989)^[10] – remix utworu „Toilet Queen”
• Die Krupps – III – Odyssey of the Mind (1995) – remix utworu „Odyssey of the Mind”
• Die Krupps – Fatherland (1995)^[11] – remix utworu „Fatherland” (oraz Rodney Orpheus)
• Sarah Brightman – Fly (1995)^[12] – wokal wspierający w utworze „A Question of Honour”, niemiecki przerywnik w utworze „How Can Heaven Love Me”

• http://www.thesistersofmercy.com/
• http://www.merciful-release.com/