| 👁 Ilustracja | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
16 lutego 1994 | ||
| Wzrost |
170 cm | ||
| Gra |
praworęczna, oburęczny backhand | ||
| Status profesjonalny |
2009 | ||
| Zakończenie kariery |
20 października 2018 | ||
| Trener |
Robert Orlik | ||
| Gra pojedyncza | |||
| Wygrane turnieje |
2 WTA, 7 ITF | ||
| Najwyżej w rankingu |
37 (18 lipca 2016) | ||
| Australian Open |
4R (2016) | ||
| Roland Garros |
3R (2015, 2016) | ||
| Wimbledon |
3R (2016) | ||
| US Open |
2R (2016) | ||
| Gra podwójna | |||
| Wygrane turnieje |
1 WTA, 0 ITF | ||
| Najwyżej w rankingu |
84 (18 lipca 2016) | ||
| Australian Open |
2R (2014, 2017) | ||
| Roland Garros |
2R (2014, 2015) | ||
| Wimbledon |
1R (2013, 2014) | ||
| US Open |
1R (2013, 2015, 2016) | ||
| |||
Annika Beck (ur. 16 lutego 1994 w Gießen) – niemiecka tenisistka, triumfatorka wielkoszlemowego French Open w grze pojedynczej dziewcząt z 2012 roku, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]W zawodowych meczach zadebiutowała w marcu 2009 roku, na turnieju ITF w Amiens, do którego dostała się wygrywając kwalifikacje. W pierwszej rundzie turnieju głównego przegrała z rodaczką Nicolą Geuer. W kwietniu tego samego roku otrzymała od organizatorów dziką kartę do udziału w kwalifikacjach turnieju cyklu WTA, Porsche Tennis Grand Prix w Stuttgarcie, ale odpadła w pierwszej rundzie, przegrywając z Sarah Gronert. W styczniu 2010 roku wygrała swój pierwszy turniej rangi ITF, w Kaarst, pokonując w finale Francuzkę Audrey Bergot. W sumie wygrała siedem turniejów singlowych tej rangi.
W październiku 2012 roku osiągnęła pierwszą setkę światowego rankingu WTA.
W 2013 roku w Katowicach osiągnęła swój pierwszy półfinał zawodów cyklu WTA Tour. W meczu o finał przegrała z Robertą Vinci 1:6, 0:6. W sezonie osiągnęła też cztery ćwierćfinały zawodów WTA Tour – w Shenzhen, Norymberdze, Budapeszcie i Bad Gastein. W pierwszych trzech turniejach wielkoszlemowych awansowała do drugich rund gry pojedynczej.
Sezon później wygrała pierwszy w swojej karierze turniej WTA Tour, w Luksemburgu, wygrywając 6:2, 6:1 z Barborą Záhlavovą-Strýcovą.
W sezonie 2015 zanotowała następny zwycięski turniej WTA Tour, tym razem w Quebecu, a jej przeciwniczką była Jeļena Ostapenko.
Finały turniejów WTA
[edytuj | edytuj kod]| Legenda | |
|---|---|
| Wielki Szlem | |
| Igrzyska olimpijskie | |
| WTA Tour Championships | |
| 2009 – 2020 |
|
| WTA Premier Mandatory | |
| WTA Premier 5 | |
| WTA Premier | |
| WTA International Series | |
| WTA 125K series (2012–2020) | |
Gra pojedyncza 4 (2-2)
[edytuj | edytuj kod]| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 20 października 2013 | Luksemburg | Twarda (hala) | 👁 Dania Caroline Wozniacki |
2:6, 2:6 |
| Zwyciężczyni | 1. | 18 października 2014 | Luksemburg | Twarda (hala) | 👁 Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová |
6:2, 6:1 |
| Finalistka | 2. | 1 sierpnia 2015 | Florianópolis | Ceglana | 👁 Brazylia Teliana Pereira |
4:6, 6:4, 1:6 |
| Zwyciężczyni | 2. | 20 września 2015 | Québec | Dywanowa (hala) | 👁 Łotwa Jeļena Ostapenko |
6:2, 6:2 |
Gra podwójna 3 (1-2)
[edytuj | edytuj kod]| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 12 października 2014 | Linz | Twarda (hala) | 👁 Francja Caroline Garcia |
👁 Rumunia Raluca Olaru 👁 Stany Zjednoczone Ana Tatiszwili |
2:6, 1:6 |
| Zwyciężczyni | 1. | 31 lipca 2015 | Florianópolis | Ceglana | 👁 Niemcy Laura Siegemund |
👁 Argentyna María Irigoyen 👁 Polska Paula Kania |
6:3, 7:6(1) |
| Finalistka | 2. | 17 lipca 2016 | Gstaad | Ceglana | 👁 Rosja Jewgienija Rodina |
👁 Hiszpania Lara Arruabarrena 👁 Szwajcaria Xenia Knoll |
1:6, 6:3, 8–10 |
Wygrane turnieje rangi ITF
[edytuj | edytuj kod]| turnieje z pulą nagród 100 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 75 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 50 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 25 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 15 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 10 000 $ |
Gra pojedyncza
[edytuj | edytuj kod]| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 31/01/2010 | 👁 Niemcy Kaarst |
ITF | 10 000 | dywanowa | 👁 Francja Audrey Bergot |
6:2, 7:5 |
| 2. | 26/02/2012 | 👁 Rosja Moskwa |
ITF | 25 000 | twarda | 👁 Belgia Kirsten Flipkens |
6:1, 7:5 |
| 3. | 08/07/2012 | 👁 Niemcy Versmold |
ITF | 50 000 | ziemna | 👁 Łotwa Anastasija Sevastova |
6:3, 6:1 |
| 4. | 12/08/2012 | 👁 Belgia Koksijde |
ITF | 25 000 | ziemna | 👁 Holandia Bibiane Schoofs |
6:1, 6:1 |
| 5. | 23/09/2012 | 👁 Wielka Brytania Shrewsbury |
ITF | 75 000 | twarda | 👁 Szwajcaria Stefanie Vögele |
6:2, 6:4 |
| 6. | 28/10/2012 | 👁 Niemcy Ismaning |
ITF | 75 000 | dywanowa | 👁 Czechy Eva Birnerová |
6:3, 7:6(8) |
| 7. | 04/11/2012 | 👁 Wielka Brytania Barnstaple |
ITF | 75 000 | twarda | 👁 Grecja Eleni Daniilidu |
6:7(1), 6:2, 6:2 |
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]Gra pojedyncza (1)
[edytuj | edytuj kod]| Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
| Zwyciężczyni | 2012 | 👁 Francja French Open |
Ceglana | 👁 Słowacja Anna Schmiedlová |
3:6, 7:5, 6:3 |
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2013-08-27] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-27] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2013-08-27] (ang.).