| 👁 Ilustracja | |||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Inne nazwy |
błyszcz srebra | ||
|---|---|---|---|
| Skład chemiczny |
siarczek srebra (Ag | ||
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 | ||
| Przełam |
muszlowy lub haczykowy | ||
| Łupliwość |
niewyraźna (brak) | ||
| Układ krystalograficzny | |||
| Właściwości mechaniczne |
kowalny, ciągliwy, strugalny | ||
| Gęstość |
7,3 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa |
ołowianoszara lub czarna | ||
| Rysa |
ciemnoszara lub czarna (błyszcząca) | ||
| Połysk |
metaliczny | ||
| |||
| |||
Argentyt (łac. argentum ‘srebro’) – rzadki minerał z grupy siarczków, rozpowszechniony tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Tworzy kryształy mające postać sześcianów, ośmiościanów i ich kombinacji. Występuje w skupieniach ziarnistych, skrytokrystalicznych i dendrycznych. Często tworzy wrostki w innych minerałach (takich jak: galena, piryt). Jest trwały, poniżej 179 °C przechodzi w modyfikację jednoskośną (akantyt). Jest izostrukturalny z kuprytem. Jest kowalny, ciągliwy, strugalny – doskonale daje się kroić nożem – i plastyczny. Często zawiera domieszki miedzi, ołowiu, żelaza, antymonu.
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Spotykany w srebronośnych żyłach hydrotermalnych (niskotemperaturowych). Znany jest też ze stref wietrzejących złóż kruszcowych.
Miejsca występowania: Niemcy (Saksonia, Harz, Rudawy), USA (Nevada), Meksyk i Czechy (Jachymov), Norwegia, Wielka Brytania (Kornwalia), Peru, Chile.
W Polsce stanowi pospolity składnik wielu srebronośnych żył hydrotermalnych na Dolnym Śląsku. Występuje też w okolicach Lubina w łupkach miedzionośnych.
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Jest najważniejszą rudą srebra (zawiera 87% Ag). Minerał bardzo poszukiwany i wysoko ceniony przez kolekcjonerów.[potrzebny przypis] Dobrze wykształcone kryształy osiągają wagę do 4 kg (pochodzenie: Niemcy).
Ponieważ był od starożytności wydobywany, aktualnie większość jego złóż jest wyeksploatowana.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- OlafO. Medenbach, CorneliaC. Sussieck-Fornefeld, Leksykon przyrodniczy. Minerały, Warszawa: Świat Książki, 1995, s. 32, 44, 72, 74, 256, ISBN 83-7129-194-9.