| Gatunek | |||
|---|---|---|---|
| Rok produkcji | |||
| Data premiery |
11 grudnia 1970 | ||
| Kraj produkcji | |||
| Język | |||
| Czas trwania |
78 minut | ||
| Reżyseria | |||
| Scenariusz | |||
| Główne role |
Phil Harris | ||
| Muzyka | |||
| Montaż |
Tom Acosta | ||
| Produkcja | |||
| Wytwórnia | |||
| Dystrybucja | |||
| Budżet |
4 mln USD | ||
| Przychody brutto |
37,7 mln USD | ||
| |||
| Strona internetowa | |||
Aryskotraci (ang. The Aristocats) – amerykański film animowany z 1970 roku w reżyserii Wolfganga Reithermana i wytwórni Walt Disney Productions[1]. Film ten uważa się za ostatni, który został zaaprobowany przez Walta Disneya (który zmarł w 1966 roku, kiedy film był jeszcze we wczesnym etapie produkcji). The Aristocats był po raz pierwszy wyświetlony w kinach 11 grudnia 1970 roku przez Buena Vista Distribution Company. Tytuł filmu jest rodzajem kalamburu nawiązującego do słów arystokraci i kot.
Spis treści
Fabuła
edytujAkcja filmu toczy się w 1910 w Paryżu[2]. Bogata dama Adelajda jest właścicielką kotki Duchessa i trójki kociąt: Marie, Toulouse’a i Berlioza. Pewnego dnia sprowadza do domu zaprzyjaźnionego adwokata Georges Hautecourta, by spisać testament, według którego całą jej fortunę odziedziczyć mają jej koty, a dopiero po ich śmierci majątek i dom mają przypaść jej mało inteligentnemu kamerdynerowi, Edgarowi. Ten, dowiedziawszy się o zapisie testamentu, usypia koty i porzuca je na wsi, wcześniej umykając dwóm psom – Napoleonowi i Lafayette’owi[3].
Kocia rodzina poznaje Tomasza O’Malleya, kocura wagabundę żyjącego na własny rachunek, który jest zauroczony Duchessą z wzajemnością. Postanawia pomóc jej i kociętom wrócić do właścicielki zamartwiającą się ich nieobecnością. Tymczasem o intrydze Edgara dowiadują się klacz powozowa Frou Frou i zaprzyjaźniona z kotami mysz Roquefort. Edgar obawia się zdemaskowania, jako że porwanie kotów zostało odnotowane w gazetach i planuje wrócić tam, gdzie zostawił koty, by pozbyć się ewentualnych dowodów. Koty w drodze do domu spotyka wiele przygód[3].
Tomasz podczas ratowania Marie z rwącej rzeki zostaje porwany przez prąd wody. Ratują go dwie brytyjskie gęsi Abigail i Agatha, które są na wakacjach i kierują się do Paryża, by spotkać z ich wujem Waldim. Gdy wszyscy tam docierają, spotykają się z pijanym Waldim przy Le Petit Cafe, gdzie miał zostać przeznaczony na pieczeń. Gęsi odchodzą w swoją stronę[3].
Tej samej nocy, po kolejnej walce z Napoleonem i Lafayettem, którzy zrobili łóżka i inne rzeczy z rzeczy, Edgar ucieka ze swoimi rzeczami, eliminując w ten sposób wszelkie dowody swojego występku[3].
Tomasz, widząc zmęczenie kociąt, decyduje się przenocować je i ich matkę w swoim mieszkaniu. Z wizytą do Tomasza przybyli także jego znajomi koci muzycy – Scat-kot, chiński Shun Gon, angielski Hit-katt, włoski Peppo i rosyjski Billy Boss. Prezentują Duchessie i kociętom muzykę swingową, co się rozwija w imprezę na część alei. Gdy kocięta idą spać, Tomasz wyznaje miłość Duchessie i chęć wspólnego życia. Duchessa niechętnie odmawia, głównie z powodu lojalności wobec Adelajdy. Podsłuchujące kocięta są również rozczarowane, gdyż Tomasz chce zostać ich ojcem[3].
Edgar świętuje sukces, lecz jego radość mija, gdy Tomasz odprowadza Duchessę z kociętami pod dom Adelajdy. Edgar nie chce dopuścić do spotkania kotów z Adelajdą, dlatego je więzi. Roquefort dostaje od nich informacje, by wezwał na pomoc Tomasza. Roquefort znajduje Tomasza, który każe mu wezwać zespół Scat-kota. Edgar z kolei dzwoni po ciężarówkę i chce wysłać kocią rodzinę do Timbuktu. Z pomocą przychodzi Tomasz i Frou Frou. Roquefort w porę przybywa z przyjaciółmi Tomasza i w wyniku ich działań to Edgar zostaje wysłany do Timbuktu, a koty wracają do domu. Tomasz zostaje partnerem życiowym Duchessy i zamieszkuje z nią i kociętami u Adelajdy, która postanowiła założyć fundację dla bezdomnych kotów z Paryża[3].
Obsada głosowa
edytuj| Postać | Wersja oryginalna[1] | Wersja polska[4] |
|---|---|---|
| Tomasz O’Malley[a] | Phil Harris | Andrzej Zieliński |
| Duchessa | Eva Gabor (dialogi) | Karina Szafrańska |
| Robie Lester (śpiew) | ||
| Edgar | Roddy Maude-Roxby | Andrzej Tomecki |
| Toulouse | Gary Dubin | Dominik Koniusz |
| Marie | Louise English | Dominika Sell |
| Berlioz | Dean Clark | Agnieszka Para |
| Roquefort | Sterling Holloway | Jacek Jarosz |
| Madame Adelajda Bonfamille | Hermione Baddeley | Aleksandra Koncewicz |
| Scat-kot | Scatman Crothers | Marian Opania |
| Shun Gon | Paul Winchell | Jacek Czyż |
| Hit-katt | Lord Tim Hudson | brak danych |
| Peppo | Vito Scotti | |
| Billy Boss | Thurl Ravenscroft | Mariusz Leszczyński |
| Frou-Frou | Nancy Kulp (dialogi) | Anna Apostolakis |
| Ruth Buzzi (śpiew) | ||
| Napoleon | Pat Buttram | Włodzimierz Bednarski |
| Lafayette | George Lindsey | Andrzej Arciszewski |
| Abigail Gęgacz | Monica Evans | Joanna Wizmur |
| Amelia Gęgacz | Carole Shelley | brak danych |
| Wujek Waldi | Bill Thompson | Andrzej Gawroński |
| Georges Hautecourt | Charles Lane | Mieczysław Gajda |
| mleczarz | Peter Renaday | brak danych |
| kucharz Le Petit Cafe | Jerzy Mazur | |
| tragarz #1 | brak danych | |
| tragarz #2 | Mariusz Leszczyński | |
| Opracowanie: Studio Opracowań Filmów w Warszawie – na zlecenie Disney Character Voices
Reżyseria: Miriam Aleksandrowicz
| ||
Anulowany remake
edytujW 2022 ogłoszono prace nad aktorskim remakiem produkcji Olive Bridge Entertainment i Two One Five Entertainment; za reżyserię, produkcję i oprawę muzyczna miał odpowiadać Questlove, a za scenariusz Will Gluck i Keith Bunin[5]. Miał być to pierwszy film fabularny w reżyserii Questlove'a. W 2025 The Walt Disney Company oficjalnie skasowała projekt, co potwierdził Questlove podając za przyczynę zmiany administracyjne w Walt Disney Pictures[6].
Uwagi
edytuj- ↑ Pełne imię: Abraham Marceli Józef Filip Feliks Tomasz O’Malley (w oryginalnej wersji brzmi ono Abraham de Lacy Giuseppe Casey Thomas O’Malley).
Przypisy
edytuj- ↑ a b Grant 1993 ↓, s. 274.
- ↑ 1994-film-05-017.jpg [online], Filmopedia [dostęp 2022-11-16] (pol.).
- ↑ a b c d e f Grant 1993 ↓, s. 275.
- ↑ Aryskotraci / The Aristocats Polish Voice Cast [online], WILLDUBGURU [dostęp 2024-05-22] (ang.).
- ↑ RebeccaR. Rubin, Questlove to Direct ‘Aristocats’ Remake for Disney [online], Variety, 27 marca 2023 [dostęp 2025-08-29] (ang.).
- ↑ KshipranshiK. Choudhary, Disney Officially Scraps ‘The Aristocats’ Live-Action Project, Here's Possible Reason Why [online], fandomwire.com, 28 sierpnia 2025 [dostęp 2025-08-29] (ang.).
Bibliografia
edytujJohn Grant: The Encyclopedia of Walt Disney’s Animated Characters. Wyd. 2. Nowy Jork: Hyperion Books, 1993. ISBN 0-06-015777-1. [dostęp 2023-05-25]. (ang.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Plakat filmu
- Aryskotraci w bazie IMDb (ang.)
- Aryskotraci w bazie Filmweb
