Barry James Hyde (ur. 1981^[3][1]) – brytyjski muzyk, multiinstrumentalista, autor tekstów, producent muzyczny i pedagog, od 2000 roku wokalista i gitarzysta rockowego zespołu The Futureheads, prowadzący także solową karierę. Do 2025 roku z zespołem wydał sześć albumów studyjnych, a solowo dwa.

Pochodzi z Sunderlandu w północno-wschodniej Anglii^[3]. Wychował się w rodzinie muzykologa, a w jego domu rodzinnym słuchano m.in. Lou Reeda, zespołów Cocteau Twins i The Velvet Underground oraz jazzu^[4]. W wieku 14 lat zafascynował się grą na gitarze i zaczął słuchać dużo klasycznego rocka, poznając utwory Led Zeppelin czy Jimiego Hendrixa^[5]. Gry na gitarze nauczył go kolega jego ojca, ucząc się na piosenkach Nirvany^[4]. W wieku 19 lat zaczął pisać własne utwory. Jego inspiracjami muzycznymi były takie zespoły, jak XTC, Buzzcocks, Devo i The Slits, a z nowszych Supergrass, Blur i Oasis^[5].

Był jednym ze twórców rockowego zespołu The Futureheads, którego został wokalistą i gitarzystą. Założył go wraz z basistą Davidem Craigem i perkusistą Peterem Brewisem, których poznał na studiach w City of Sunderland College(inne języki). Był on w tym czasie związany z organizacją Sunderland City Detached Youth Project, której celem było odciągnięcie dzieci od ulicy poprzez zachęcanie ich do grania muzyki. W ramach tego programu do zespołu dołączył jego młodszy brat Dave, który został perkusistą w miejsce Brewisa, a także wokalista i gitarzysta Ross Millard^[2].

W 2000 roku zagrał wraz z zespołem swój pierwszy koncert. Pierwszy minialbum The Futureheads, Nul Book Standard(inne języki), wydany został pod koniec 2002 roku nakładem wytwórni Project Cosmonaut. Debiutancki album studyjny, The Futureheads, swoją premierę miał w połowie 2004 roku nakładem 679 Recordings(inne języki). Ich cover piosenki Kate Bush „Hounds of Love”(inne języki) osiągnął 8. miejsce na liście UK Singles Chart^[2].

Hyde z zespołem The Futureheads wydał kolejno następujące albumy studyjne: News and Tributes (2006), This Is Not the World (2008), The Chaos(inne języki) (2010) i wykonany w całości a cappella Rant(inne języki) (2012)^[2].

Po trasie promującej album Rant w 2013 roku zespół zawiesił działalność, aby Hyde mógł zająć się swoimi problemami ze zdrowiem psychicznym, które pogorszyły się w trakcie pracy z The Futureheads^[2]. Zdiagnozowano u niego zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Przebywał w szpitalach, a zanim wrócił do pisania piosenek i nauczania muzyki pracował jako cukiernik^[6].

Po wyjściu ze szpitala nauczył się grać na fortepianie, ucząc się utworów Wolfganga Amadeusza Mozarta, Steviego Wondera i Billy’ego Joela, Philipa Glassa i Steve’a Reicha^[4]. Został nauczycielem muzyki i uzyskał tytuł magistra, a o swoich studiach wspominał: „Dzięki studiom magisterskim i licencjackim nauczyłem się pisać muzykę, komponować partytury orkiestrowe. To było naprawdę najpotężniejsze doświadczenie w życiu – nauczyć się pisać muzykę”. Prócz zajęć w szkołach zaczął także prowadzić warsztaty, m.in. więzieniu Frankland(inne języki) w Durham, gdzie prowadził sesje pisania piosenek^[7].

W 2015 roku wydał solowo minialbum z coverami Ivora Cutlera(inne języki) pn. Ivory Cutlery: A Tribute to Ivor Cutler^[8], a 3 czerwca 2016 roku nakładem własnej wytwórni Sirenspire Records^[9], w ramach kampanii PledgeMusic(inne języki)^[4], swój pierwszy solowy album studyjny – Malody^[10]. Zawierał on szereg piosenek, w którym Hyde poruszył swoje doświadczenia z chorobą psychiczną^[2]. Muzyka natomiast opierała się na utworach fortepianowych, a akompaniowały mu skrzypce, wiolonczela, kontrabas, tenor, saksofon i trąbka^[4].

Pod koniec 2017 roku zagrał swój solowy koncert, na którym pojawiły się utwory zespołu The Futureheads, co rozbudziło w zespole chęć ponownego wspólnego tworzenia muzyki. Ich szósty album studyjny, Rant, ukazał się w 2019 roku^[2]. W tym czasie Hyde grał na gitarze Gordon Smith(inne języki) robionej na zamówienie, a także miał gitarę parlorową(inne języki) Auden. Używał także pianina Roland V-Piano^[10].

W 2021 roku był współzałożycielem Sunderland Northern Academy of Music Education^[11].

21 marca 2025 roku nakładem Sirenspire Records wydał drugi, samodzielnie wyprodukowany solowy album studyjny Miners’ Ballads^[12][13], na którym poruszał tematy dziedzictwa górniczego północno-wschodniej Anglii. Osadzony został w klimatach muzyki folkowej. Powstał on na zamówienie Rady Miasta Sunderland(inne języki) i dyrektora ds. kultury Paula Emersona. Album ten stał się także osobistym hołdem dla rodziny Hyde’a, gdyż przy jego tworzeniu odkrył, że dwaj jego przodkowie zginęli w katastrofie w Trimdon Grange w 1882 roku^[7]. Album został zapowiedziany w grudniu 2024 roku, a jego głównym singlem był utwór „The Miner’s Life”^[14]. 15 lipca 2025 roku wystąpił na Durham Brass Festival, promując swój solowy album^[3].

Prowadzi wraz z rodziną pub The Peacock w centrum Sunderlandu^[15][16].

• Oficjalna strona (ang.)
• Barry Hyde w bazie AllMusic(ang.)
• Barry Hyde w bazie Discogs.com(ang.)