VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Brendan_Bracken

⇱ Brendan Bracken – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Brendan Bracken
👁 Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

15 lutego 1901
Templemore, Wielka Brytania

Data i miejsce śmierci

8 sierpnia 1958
Londyn, Wielka Brytania

Minister informacji
Okres

od 20 lutego 1941
do 25 maja 1945

Przynależność polityczna

Partia Konserwatywna

Poprzednik

Duff Cooper

Następca

Geoffrey Lloyd

👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons

Brendan Bracken (ur. 15 lutego 1901 w Templemore, zm. 8 sierpnia 1958 w Londynie), brytyjski polityk irlandzkiego pochodzenia, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Winstona Churchilla.

Był synem fenianina Josepha Kevina Brackena i Hannah Agnes Ryan. Dorastał w irlandzkim mieście Templemore w hrabstwie Tipperary. Po śmierci ojca w 1904 r. rodzina przeprowadziła się do Dublina. Tam pobierał nauki w Christian Brothers' School. W 1916 r. został przez matkę wysłany do Australii. Do Irlandii powrócił w 1919 r., ale już rok później wyjechał do Anglii. Tam przez krótki czas pobierał nauki w Sedbergh School w Kumbrii. Następnie był krótko nauczycielem w Bishop's Stortford College. Od 1922 r. był dziennikarzem w Londynie. W 1923 r. pracował przy kampanii wyborczej Winstona Churchilla. W 1929 r. sam został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Paddington North[1].

W latach 30. związał się z Winstonem Churchillem. W 1940 r. został członkiem Tajnej Rady. W 1941 r. otrzymał tekę ministra informacji[2] i pozostał na tym stanowisku do 1945 r. Od maja do lipca tego roku był pierwszym lordem Admiralicji w gabinecie dozorującym Churchilla. W lipcu przegrał wybory parlamentarne w swoim okręgu. Do Izby Gmin powrócił w listopadzie wygrywając wybory uzupełniające w okręgu Bournemouth. Od 1950 r. reprezentował Bournemouth East and Christchurch.

Bracken zasiadł w Izbie Gmin do 1952 r., kiedy to otrzymał parowski tytuł 1. wicehrabiego Bracken. Bracken tego tytułu nigdy nie używał. Nie uczestniczył również w posiedzeniach Izby Lordów. Zmarł na raka przełyku w 1958 r. Tytuł parowski wygasł wraz z jego śmiercią.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Lordowie Wysocy Admirałowie
1413–1628
Lordowie Wysocy Admirałowie
i Pierwsi Lordowie Admiralicji
1628–1709
Pierwsi Lordowie Admiralicji
od 1709
Admirałowie Floty
1795-1827
Pierwsi Lordowie Morscy
od 1828
W latach 1628-1638
W latach 1642-1646
W latach 1679-1684
W latach 1689-1701
W latach 1709-1827
W latach 1828-1964

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Lynne Olson, Piotr Amsterdamski: Buntownicy: oni wynieśli Churchilla do władzy i pomogli uratować Anglię. Warszawa: AMF Plus, 2008, s. 77. ISBN 978-83-60532-12-6.
  2. Lynne Olson, Piotr Amsterdamski: Buntownicy: oni wynieśli Churchilla do władzy i pomogli uratować Anglię. Warszawa: AMF Plus, 2008, s. 311. ISBN 978-83-60532-12-6.