VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Charlie_Jenkins

⇱ Charlie Jenkins – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Charlie Jenkins
👁 ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 stycznia 1934
Nowy Jork

Wzrost

186 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja 👁 Image
 
Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Melbourne 1956 lekkoatletyka
(bieg na 400 m)
złoto Melbourne 1956 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 400 m)
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons

Charles („Charlie”) Lamont Jenkins (ur. 7 stycznia 1934 w Nowym Jorku[1]) – amerykański lekkoatleta. Dwukrotny złoty medalista olimpijski z igrzysk olimpijskich w 1956 w Melbourne. Ojciec sprintera Charlesa Jenkinsa juniora.

Przebieg kariery

[edytuj | edytuj kod]

Zdobył mistrzostwo Stanów Zjednoczonych (AAU) w biegu na 440 jardów w 1955[2].

Podczas amerykańskich eliminacji przedolimpijskich 30 czerwca 1956 w Los Angeles Jenkins zajął 3. miejsce w biegu na 40 metrów[1], a 1 listopada, również w Los Angeles, ustanowił wraz z kolegami (w składzie: Jenkins, Lon Spurrier, Tom Courtney i Louis Jones) rekord świata w sztafecie 4 × 440 jardów wynikiem 3:07,3 s.[3]

Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne Jenkins niespodziewanie zwyciężył w biegu na 400 metrów, wyprzedzając Karla-Friedricha Haasa ze wspólnej reprezentacji Niemiec i ex aequo Voitto Hellstena z Finlandii i Ardaljona Ignatjewa ze Związku Radzieckiego. Zdobył drugi złoty medal w sztafecie 4 × 400 metrów, która biegła w składzie: Jones, Jesse Mashburn, Jenkins i Courtney[1].

Startował również w hali zdobywając mistrzostwo USA na 600 jardów w 1955, 1957 i 1958[4]. W 1956 ustanowił najlepszy wynik na świecie na 500 jardów w hali[1]. Trenował u Jumbo Elliotta w Villanova University, a w 1981 sam został szkoleniowcem na tej uczelni. Jego syn, także Charles, znajdował się w składzie zwycięskiej sztafety 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie (biegł tylko w przedbiegach)[5].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d Charlie Jenkins [online], olympedia.org [dostęp 2021-05-10] (ang.).
  2. United States Championships (Men 1943-) [online], GBRAthletics [dostęp 2021-05-10] (ang.).
  3. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, 2015, s. 143 [dostęp 2021-05-10] (ang.).
  4. United States Indoor Championships (Men) [online], GBRAthletics [dostęp 2021-05-10] (ang.).
  5. Chip Jenkins [online], olympedia.org [dostęp 2021-05-10] (ang.).
  1. Na IV Letnich Igrzyskach Olimpijskich rozegrano tzw. sztafetę olimpijską. Czterech zawodników biegło kolejno dystans 200, 200, 400 i 800 metrów
Mistrzowie Stanów Zjednoczonych w biegu na 400 metrów
1888–1979
Amateur Athletic Union
1980–1992
The Athletics Congress
od 1993
Mistrzostwa USA
  1. a b W 1888 odbyły się mistrzostwa NAAAA i AAU
  2. a b c d e f g h i j k Oznacza lata, w których mistrzostwa były również eliminacjami do igrzysk olimpijskich, w innych latach były to odrębne imprezy
  3. a b c d e f g Najlepszy Amerykanin w biegu finałowym, w mistrzostwach AAU występowały też inne kraje
  4. Zawody przeniesiono na kolejny rok z powodu pandemii COVID-19
Halowi mistrzowie Stanów Zjednoczonych w biegu na 600 jardów
1906–1979
Amateur Athletic Union
1980–1992
The Athletics Congress
od 1993
Mistrzostwa USA
  1. a b Nie rozegrano
W latach 1906–1986, bieg rozgrywano na dystansie 600 jardów (548,64 metra), 1987–1993 – 500 metrów. Od 2015 w lata nieparzyste bieg odbywa się na dystansie 600 metrów. Zawody mają charakter otwarty, co oznacza, że mogą w nich występować zawodnicy z innych krajów.