VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Christopher_Soames

⇱ Christopher Soames – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Christopher Soames
👁 Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 października 1920
Penn

Data i miejsce śmierci

16 września 1987
Odiham

Minister wojny
Okres

od 6 stycznia 1958
do 27 lipca 1960

Przynależność polityczna

Partia Konserwatywna

Poprzednik

John Hare

Następca

John Profumo

Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej
Okres

od 6 stycznia 1973
do 5 stycznia 1977

Odznaczenia
👁 Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania)
👁 Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Królewskiego Wiktoriańskiego (GCVO)
👁 Order Towarzyszy Honoru (Wielka Brytania)
👁 Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)
👁 Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
👁 Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja)
👁 Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons

Arthur Christopher John Soames (ur. 12 października 1920 w Penn, zm. 16 września 1987 w Odiham) – brytyjski polityk, dyplomata i administrator kolonialny, komisarz europejski, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Harolda Macmillana, Aleca Douglasa-Home’a i Margaret Thatcher.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Był synem kapitana Arthura Soamesa i Hope Woodbine. Wykształcenie odebrał w West Downs School. Przed rozpoczęciem kariery politycznej był asystentem attaché wojskowego w brytyjskiej ambasadzie w Paryżu. W 1950 został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Bedford. W 1955 został podsekretarzem stanu w ministerstwie lotnictwa. Kiedy premierem został Macmillan w 1957, Soames otrzymał stanowisko parlamentarnego i finansowego sekretarza przy Admiralicji. W 1958 objął stanowisko ministra wojny. W 1960 objął tekę ministra rolnictwa, rybołówstwa i żywności, dzięki czemu został członkiem gabinetu. Na stanowisku ministra pozostał również po rezygnacji Macmillana, kiedy premierem został Douglas-Home. Po przejściu Partii Konserwatywnej do opozycji został w 1965 ministrem spraw zagranicznych w gabinecie cieni Edwarda Heatha.

W Izbie Gmin zasiadał do wyborów 1966, kiedy przegrał w swoim okręgu z kandydatem laburzystów. W 1968 premier Harold Wilson mianował Soamesa ambasadorem w Paryżu. Na tej placówce pozostał do 1972. W latach 1973–1976 był wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej i jednocześnie komisarzem ds. stosunków zewnętrznych. W 1978 został kreowany parem dożywotnim jako „baron Soames”. W latach 1979–1980 był ostatnim gubernatorem Rodezji Południowej i przyczynił się do zawarcia porozumienia, które w 1980 zakończyło wojnę domową między czarną większością a białą mniejszością.

Równocześnie został członkiem rządu Margaret Thatcher jako przewodniczący Izby Lordów i Lord Przewodniczący Rady. Ze stanowisk tych zrezygnował w 1981. Zmarł w 1987 na zapalenie trzustki. Został pochowany w kościele św. Marcina w Bladon niedaleko Woodstock w hrabstwie Oxfordshire.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

11 lutego 1947 poślubił Mary Churchill (ur. 15 września 1922), córkę premiera Winstona Churchilla i Clementine Hozier, córki Henry’ego Hoziera. Christopher i Mary mieli trzech synów i dwie córki:

  • Arthur Nicholas Winston Soames (ur. 12 lutego 1948), polityk Partii Konserwatywnej
  • Emma Mary Soames (ur. 6 września 1949), żona Jamesa MacManusa, ma dzieci
  • Jeremy Bernard Soames (ur. 25 maja 1952), ożenił się z Susanną Keith, ma z nią dzieci
  • Charlotte Clementine Soames (ur. 17 lipca 1954), żona Alexandra Hambro i Williama Peela, 3. hrabiego Peel, ma dzieci
  • Rupert Christopher Soames (ur. 18 maja 1959), ożenił się z Camillą Dunne, ma dzieci

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
XVI wiek
XVII wiek
XVIII wiek
XIX wiek
XX wiek
XXI wiek
XVIII wiek
XIX wiek
XX wiek
XXI wiek
W Izbie Lordów
(od 1834)
W Izbie Gmin
(1834–1922)
Liderzy Partii Konserwatywnej
(od 1922)