Dżed – w starożytnym Egipcie filar (kolumna, słup), będący symbolem stabilności i trwałości, związanym z kultem Ozyrysa. Przedstawiany w postaci pionowego słupa z czterema równoległymi, poziomymi belkami w górnej części, interpretowany był jako uschematyzowany kręgosłup bóstwa[1].
W opinii badaczy był prehistorycznym fetyszem, którego znaczenie nie jest całkowicie wyjaśnione (domniemane też stylizowane wyobrażenie bezlistnego drzewa lub karbowany słup). Pierwotnie mógł być np. palem z przywiązanymi warstwowo kłosami zboża, odgrywającym istotną rolę w wiejskich obrzędach związanych z urodzajem i płodnością natury. Jako znak mocy mógł w ten sposób symbolizować siłę tkwiącą w życiodajnym dla ludzi zbożu[2].
W późniejszym czasie przekształcił się w ogólny symbol trwania i niezmienności, i jako taki włączony został również do systemu znaków pisma hieroglificznego. Przetworzenie pradawnego fetysza w jeden z symboli Ozyrysa (jako jego kręgosłupa) miało nastąpić poprzez późniejsze utożsamienie go z bóstwem nekropolii Sokarisem, którego już wcześniej identyfikowano z głównym bogiem memfickim Ptahem, określanym mianem „Czcigodnego Dżeda”. W tradycji ozyriackiej filar dżed na trwałe wszedł do symboliki staroegipskich zaświatów, należąc do rzędu rytualnych ozdób zmarłych[3].
Stosowany był jako częsty motyw dekoracyjny, popularny również jako skuteczny osobisty amulet[1][4]. Odbywająca się dorocznie w Busiris ceremonia ustawiania filaru dżed (saha dżed)[5] przez władcę z okazji jubileuszu panowania (tzw. święta heb sed), stanowiła ważną część misteriów ozyriańskich[6] (w istocie wiele czynności władca wykonywał jedynie symbolicznie, a kolumnę podnosili na linach dworzanie[7]). Ten powstały faktycznie w Memfis rytuał, sakralnie symbolizując zwycięstwo Ozyrysa nad wrogim mu Setem, ceremonialnie podkreślał też nadzieję na trwałość władzy królewskiej[8].
Od nazwy tego filaru pochodzi nazwa miasta Dżedu (Busiris, Abusir Bana), głównego ośrodka kultu Ozyrysa, miejsca corocznych misteriów ku czci bóstwa[9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Geraldine Pinch: Handbook of Egyptian mythology. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2002, s. 127–128. ISBN 1-57607-242-8.
- ↑ Manfred Lurker: Bogowie i symbole starożytnych Egipcjan. Warszawa: Czytelnik, 1995, s. 75-76, ISBN 83-07-02470-6.
- ↑ Manfred Lurker: Bogowie i symbole starożytnych Egipcjan, dz. cyt., s. 76-77.
- ↑ Wiesław Bator: Religia starożytnych Egipcjan. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2004, s. 295, ISBN 83-7318-283-7.
- ↑ Wiesław Bator: Religia starożytnych Egipcjan, dz. cyt., s. 264-265, 277.
- ↑ Normandi Ellis: Feasts of Light: Celebrations for the Seasons of Life Based on the Egyptian Goddess Mysteries. Wheaton: Quest Books, 1999, s. 51. ISBN 0-83560-744-5.
- ↑ Wiesław Bator: Religia starożytnego Egiptu, dz. cyt., s. 265.
- ↑ Manfred Lurker: Bogowie i symbole starożytnych Egipcjan, dz. cyt., s. 76-77.
- ↑ Kathryn A. Bard: Encyclopedia of the archaeology of ancient Egypt. London: Routledge, 1999, s. 207. ISBN 0-415-18589-0.
