| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 marca 1970 |
| Wzrost |
188 cm |
| Gra |
leworęczna |
| Status profesjonalny |
1987 |
| Zakończenie kariery |
2001 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
0 |
| Najwyżej w rankingu |
67 (10 października 1988) |
| Australian Open |
2R (1996) |
| Roland Garros |
2R (1992) |
| Wimbledon |
3R (1988) |
| US Open |
3R (1988) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
5 |
| Najwyżej w rankingu |
25 (5 marca 1990) |
| Australian Open |
2R (1993) |
| Roland Garros |
3R (1989) |
| Wimbledon |
2R (1989, 1990, 1992, 1995, 1996, 2000) |
| US Open |
QF (1993) |
Diego Nargiso (ur. 15 marca 1970 w Neapolu) – włoski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.
Spis treści
Kariera tenisowa
edytujGrając w kategorii juniorów Nargiso odniósł dwa triumfy w zawodach wielkoszlemowych. Najpierw, jako pierwszy Włoch, wygrał młodzieżową edycję Wimbledonu 1987 w grze pojedynczej, a następnie odniósł zwycięstwo w grze podwójnej, wspólnie z Goranem Ivaniševiciem, podczas US Open 1987. Tego samego roku Nargiso osiągnął również finał Wimbledonu w deblu w parze z Eugenio Rossim.
Jako zawodowiec Włoch zaczął startować w 1987 roku, a kontynuował swoją karierę do 2001 roku. W grze pojedynczej doszedł do dwóch finałów turniejów rangi ATP World Tour, natomiast w grze podwójnej triumfował w pięciu imprezach tego cyklu oraz uczestniczył w piętnastu finałach.
W Pucharze Davisa zadebiutował w lutym 1988 roku przeciwko Izraelowi w 1 rundzie grupy światowej, stając się najmłodszym reprezentantem swojego kraju w zawodach. Ostatni występ Nargiso w Pucharze Davisa miał miejsce w lipcu 2000 roku podczas rywalizacji z Belgią w 1 rundzie grupy światowej. Łącznie w reprezentacji zagrał w 7 pojedynkach singlowych, z których 5 wygrał oraz w 25 spotkaniach deblowych, z których 13 zwyciężył.
Nargiso 3 razy zagrał na igrzyskach olimpijskich, w Seulu (1988), Barcelonie (1992) i Atlancie (1996). W Seulu osiągnął 2 rundę gry pojedynczej, a w deblu odpadł w 1 rundzie. W Barcelonie i Atlancie startował wyłącznie w grze podwójnej, dochodząc do 2 rundy w Atlancie i ponosząc porażkę w 1 rundzie w Barcelonie.
W rankingu gry pojedynczej Nargiso najwyżej był na 67. miejscu (10 października 1988), a w klasyfikacji gry podwójnej na 25. pozycji (5 marca 1990).
Finały w turniejach ATP World Tour
edytujGra pojedyncza (0–2)
edytuj
|
| |||||||||||||
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
| Finalista | 1. | 19 września 1993 | Bordeaux | Twarda | 👁 Hiszpania Sergi Bruguera |
5:7, 2:6 |
| Finalista | 2. | 1 października 2000 | Palermo | Ceglana | 👁 Belgia Olivier Rochus |
6:7(14), 1:6 |
Gra podwójna (5–15)
edytuj
|
| |||||||||||||
Bibliografia
edytuj- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2014-02-14] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2014-02-14] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2014-02-14] (ang.).