| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C3H8OS2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
124,23 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd |
przezroczysta, bezbarwna lub jasnożółta, oleista ciecz[1], o zapachu czosnku[2] | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| DrugBank | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ATC | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
-Dimercaprol_Enantiomers_Structural_Formulae.svg){kind=link}
Dimerkaprol, BAL (łac. Dimercaprolum; z ang. British anti-Lewisite) – chelatujący związek chemiczny stworzony przez brytyjskich biochemików na Uniwersytecie Oxfordzkim podczas II wojny światowej. Został wynaleziony w sekrecie jako antidotum na bojowy środek trujący o nazwie luizyt.
BAL obecnie jest używany w medycynie jako antidotum w leczeniu zatruć arsenem, rtęcią i innymi metalami ciężkimi. Dodatkowo znalazł też zastosowanie przy leczeniu choroby Wilsona, genetycznego zaburzenia polegającego na spichrzaniu miedzi w tkankach.
Funkcje biochemiczne
[edytuj | edytuj kod]Poprzez wiązanie się grup sulfhydrylowych (–SH) z metalami ciężkimi w organizmie człowieka tworzą się trwałe, nietoksyczne, rozpuszczalne w wodzie związki, które następnie zostają wydalone z moczem.
Dimerkaprol sam w sobie jest toksyczny, z wąskim indeksem terapeutycznym i tendencją do koncentracji arszeniku w niektórych organach. Inną wadą związku jest potrzeba podawania go w postaci bolesnych zastrzyków domięśniowych.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0.
- ↑ Farmakopea Polska IV, Ministerstwo Zdrowia, t. 1, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1965, s. 1393, OCLC 603050816.
- ↑ a b c d e Dimercaprol, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 3080 [dostęp 2024-08-21] (ang.).
- ↑ 2,3-Dimercapto-1-propanol (nr 64046) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
- ↑ Dimercaprol, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2012-07-29] (ang.).
👁 Image
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
| V03AB – Odtrutki |
|
|---|---|
| V03AC – Czynniki wiążące żelazo | |
| V03AE – Leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii | |
| V03AF – Leki zmniejszające toksyczność leków przeciwnowotworowych | |
| V03AG – Leki stosowane w hiperkalcemii |
|
| V03AH – Leki stosowane w hipoglikemii | |
| V03AN – Gazy medyczne | |
| V03AX – Inne produkty terapeutyczne | |
| V03AZ – Leki hamujące przewodzenie nerwowe |
- Karta charakterystyki w infoboksie bez daty dostępu
- Właściwość P231 taka sama jak wpisana lokalnie
- Właściwość P234 pobrana lokalnie
- Właściwość P235 pobrana lokalnie
- Odnośnik do Commons pobrany z Wikidanych (Związek chemiczny infobox)
- Właściwość P662 taka sama jak wpisana lokalnie
- Właściwość P715 taka sama jak wpisana lokalnie