VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Fachowcy

⇱ Fachowcy – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ten artykuł od 2022-03 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Fachowcy
👁 Ilustracja

Jonasz Kofta ze Stefanem Friedmannem podczas nagrywania audycji
Rodzaj słuchowiska

cykliczne, satyryczne

Kraj produkcji

👁 Image
 
Polska

Język

polski

Scenariusz

Jonasz Kofta,
Stefan Friedmann

Główne role

Jonasz Kofta,
Stefan Friedmann

Długość

kilka minut

Premierowe emisje radiowe
Stacja radiowa

Polskie Radio Program III

👁 Image
Cytaty w Wikicytatach

Fachowcy – cykl kilkuminutowych skeczy radiowych, których autorami, a zarazem głównymi bohaterami, byli Jonasz Kofta i Stefan Friedmann. Emitowany był na antenie Programu III Polskiego Radia w audycjach Ilustrowany Tygodnik Rozrywkowy oraz Ilustrowany Magazyn Autorów.

Główni bohaterowie:

  • Majster (Friedmann) – „fachowiec socjalistyczny”, prosty, niewykształcony robotnik o kierowniczych zapędach, z racji funkcji dowodzi ekipą. Uwielbia piwo. Jego styl bycia (stary wyjadacz) jest pozornie przywódczy – tak naprawdę jest tchórzem i krętaczem, tyle że bardzo sympatycznym. Ulubione powiedzenie: Nie teoretyzuj, Docent! (w wersji książkowej: Nie teoryzuj, Docent!)
  • Docent (Kofta) – wykształcony humanista, inteligentny, pracownik Majstra (terminator). Ma tendencję do dywagacji i filozofowania. Podporządkowany szefowi (który wymusza na nim częstowanie go kanapkami – docent zawsze przynosi kanapki z serem i szynką, majster zabiera te z szynką, zostawiając docentowi ser).

Fabuła rozgrywa się zazwyczaj w miejscu „pracy” fachowców. W humorystyczny sposób dialogi ukazują „etos pracy socjalistycznej”, osadzonej w rzeczywistości lat 70. XX wieku w Polsce. Na zasadzie kontrastu głównej pary bohaterów powstaje wiele zabawnych konfliktów, gdy osobnik o niższym statusie dowodzi wykształconym. Czasem w rozmowach przewija się nazwisko Maruszeczko – majstra z konkurencyjnej ekipy. Wyjątkowo w jednym odcinku występuje też „profesor” Stanisławski, do którego trafia para głównych bohaterów.

Majster występuje też solo w humorystycznym słuchowisku radiowym Eksploracja o lądowaniu kosmitów na Ziemi.

Cykl w 1980 doczekał się inscenizacji pt. Fachowcy, czyli po prostu robota. Opera za trzy pięćdziesiąt (reż. Jerzy Gruza), który przedpremierowo został pokazany w Teatrze Współczesnym w Szczecinie[1].

W 1987 nakładem Wydawnictwa Radia i Telewizji ukazała się książka będąca pisaną wersją radiowych skeczy; do książki dołączona została kaseta z nagraniami skeczy[2].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Stefan Friedmann: 70 lat mojego dzieciństwa, czyli niech pan powie coś wesołego. Prószyński i S-ka, 2023, s. 248–249. ISBN 978-83-8295-346-6.
  2. Stefan Friedmann: 70 lat mojego dzieciństwa, czyli niech pan powie coś wesołego. Prószyński i S-ka, 2023, s. 249. ISBN 978-83-8295-346-6.