VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Gagny

⇱ Gagny – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gagny
miejscowość i gmina
👁 ilustracja
👁 Herb
Herb
Państwo

👁 Image
 
Francja

Region

👁 Image
 
Île-de-France

Departament

Sekwana-Saint-Denis

Okręg

Raincy

Kod INSEE

93032

Powierzchnia

6,83 km²

Populacja (1990)
• liczba ludności


36 059

• gęstość

5280 os./km²

Kod pocztowy

93220

👁 Ziemia
48°53′N 2°32′E/48,883333 2,533333
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Gagny – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Sekwana-Saint-Denis.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 36 059 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 5280 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Gagny plasuje się na 58. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 561.).

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Najstarszym znanym świadectwem historycznym odnoszonym do Gagny jest moneta merowińska opatrzona legendą WAGIAS. W 1981 roku Pierre Lafaurie przypisał ją Gagny, jednak Arthur Prou już w 1892 roku uznał tę atrybucję za niepewną i wskazał, że zapis ten należy raczej łączyć z miejscowością Vaiges w departamencie Mayenne. Współczesne analizy skłaniają się ku tej drugiej identyfikacji[1].

Pod koniec XI wieku, wraz z fundacją przeoratu Saint-Fiacre, przeorzy objęli zwierzchnictwo nad Gagny. W XII wieku przeorat Saint-Martin des Champs zaczął stopniowo przejmować ziemie zależne od Chesnay poprzez przeorat w Gournay. W latach 1166–1170 król Ludwik VI nadał mnichom z przeoratu Saint-Faron w Meaux — pod którego obediencją znajdowało się Gagny — prawo wolnizny, amortyzacji oraz jurysdykcji nad mieszkańcami, na mocy darowizny hrabiny Adelajdy, pani dóbr Gaigny[1].

W 1270 roku Pierre de Gagny przekazał zakonowi templariuszy znaczący kompleks dóbr obejmujący ziemię uprawną, winnice, czynsze, prawa sądowe, dziesięciny, rezydencje i zabudowania gospodarcze. Majątek ten powiększył wcześniejsze nabytki templariuszy z lat 1226 i 1236. Do początku XIV wieku dobra te nie podlegały sądownictwu przeora. Dopiero porozumienie zawarte między Guillaume’em de Molay, komturem zakonu, a opactwem Saint-Faron przyznało przeorowi prawo wykonywania jurysdykcji na tym obszarze. W kolejnych stuleciach uprawnienia sądowe przejęli joannici, realizując je poprzez urzędników komandorii w Clichy[1].

👁 Image
Château de Maison-Rouge

Na terenie Gagny istniały również odrębne jurysdykcje związane z lennami Hurpin, Goberger i Marelle, posiadające prawa niskiej i średniej juryzdykcji. W 1224 roku poświadczono tu także czynsz opactwa w Livry. W 1654 roku, podczas przeniesienia przeoratu do Maison Rouge, przeor zrzekł się większości praw senioralnych na rzecz Dominique’a de Ferrary, zachowując jedynie Maison Rouge jako niezależną seniorię z prawem wysokiej juryzdykcji[1].

W 1674 roku senioria Gagny została podniesiona do rangi kasztelanii królewskiej, ponieważ podlegała królowi z tytułu zamku i kasztelanii Gournay, należącej do domeny królewskiej od 1330 roku. W 1777 roku została ona włączona do margrabstwa Montfermeil. Tradycja lokalna dopuszcza możliwość merowińskiego pochodzenia tutejszej parafii, choć brak na to bezpośrednich źródeł[1].

W epoce nowożytnej dochodziło do licznych zmian granic administracyjnych. W 1821 roku przeprowadzono wymianę terenów z Neuilly-sur-Marne. W 1869 roku część gruntów odłączono na rzecz nowo utworzonej gminy Le Raincy, a w 1953 roku — na rzecz Clichy-sous-Bois. Ostatnia większa korekta granic miała miejsce w 1892 roku i dotyczyła Villemomble[1].

Współpraca

[edytuj | edytuj kod]
👁 Image
Położenie Gagny w ramach aglomeracji paryskiej

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e f Claude Héron: Gagny. Atlas de l’architecture et du patrimoine. [dostęp 2025-11-27]. (fr.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]