VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Geoff_Hurst

⇱ Geoff Hurst – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Geoff Hurst
👁 Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Sir Geoffrey Charles Hurst

Data i miejsce urodzenia

8 grudnia 1941
Ashton-under-Lyne

Wzrost

180 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1959–1972 West Ham United 411 (180)
1972–1975 Stoke City 108 (30)
1975–1976 West Bromwich Albion 10 (2)
1976 Seattle Sounders 24 (9)
1976 Cork Celtic 9 (3)
1976–1977 Telford United
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1966–1972 👁 Image
 
Anglia
49 (24)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1979–1981 Chelsea
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Odznaczenia
👁 Kawaler Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons

Geoff Hurst, właśc. sir Geoffrey Charles Hurst (ur. 8 grudnia 1941 w Ashton-under-Lyne) – angielski piłkarz, mistrz świata 1966.

Życiorys

edytuj

W swojej karierze grał w klubach: West Ham United (do 1972), Stoke City (do 1975), West Bromwich Albion (w 1975) oraz Seattle Sounders (1976), a także irlandzkim Cork Celtic i lidze Kuwejtu oraz w klubie krykietowym z najwyższej ligi. W reprezentacji rozegrał 49 meczów, zdobył 24 bramki. Trzykrotnie wybierany na piłkarza roku w Anglii. Z West Ham United wygrał Puchar Anglii w 1964 i Puchar Zdobywców Pucharów w następnym sezonie. Jako trener Chelsea (1982 – 1984) spadł z nią do trzeciej ligi. Prowadził też amatorski Telford United[1].

Podczas mundialu 1966 w Anglii został pierwszym piłkarzem w historii mistrzostw świata, który w meczu finałowym strzelił hat-tricka (jako drugi dokonał tego Kylian Mbappé w finale mistrzostw świata w 2022 roku). Pierwszą bramkę zdobył jeszcze w pierwszej połowie meczu AngliaNiemcy. Druga, w dogrywce, stała się najsłynniejszą. Hurst trafił piłką w poprzeczkę, od której odbiła się i spadła na murawę przed lub za linią bramkową (kontrowersje trwają do dziś), a jeden z Niemców wybił ją poza linię końcową. Sędzia główny Gottfried Dienst nie widział, czy piłka przekroczyła linię bramkową i zwrócił się do radzieckiego sędziego liniowego Tofika Bachramowa. Po konsultacji z nim uznał bramkę, pomimo sprzeciwów Niemców. W końcówce Hurst strzelił jeszcze jedną bramkę i Anglia wygrała 4:2.

W 1979 otrzymał Order Imperium Brytyjskiego V klasy (MBE).

Martin Peters, Geoff Hurst i Bobby Moore (WHU) oraz Ray Wilson (Everton F.C.) są przedstawieni na pomniku mistrzów świata 1966 – wzorowanym na fotografii wykonanej po finale, który stoi przed stadionem West Ham United w Londynie.

Przypisy

edytuj
  1. „Rzeczpospolita” – „Piłka w grze”.

Linki zewnętrzne

edytuj
  • p
  • d
  • e
Składy reprezentacji Anglii
  • O występie Anglików na mistrzostwach świata 1966 czytaj tutaj.
  1. a b c d e f g h i j k l m tymczasowo