Nartnik (Gerris) – rodzaj pluskwiaków różnoskrzydłych z rodziny nartnikowatych i podrodziny Gerrinae.

Takson opisany został w 1794 roku przez Johana Christiana Fabriciusa^[1]. Dawniej należały tu w randze podrodzajów m.in. rodzaje Aquarius i Limnoporus^[2], które później wyniesione zostały do rangi osobnych rodzajów^[3][1].

Czułki grube o pierwszym członie krótszym lub równym długości członów drugiego i trzeciego razem wziętych. Kłujka stosunkowo krótka, o trzecim członie mniej niż 3-krotnie dłuższym niż czwarty. Przednie odnóża o udach jasnych z ciemnymi pasami. Uda odnóży tylnych długości ud środkowych lub krótsze, zazwyczaj około 2-krotnie dłuższe od goleni. Sternit VII odwłoka o zakończeniach bocznych krótkich, najczęściej trójkątnych^[2].

Przedstawiciele rodzaju zamieszkują Europę, wschodnią Palearktykę, Bliski Wschód, Afrykę Północną oraz krainę orientalną^[4]. W Polsce 8 gatunków^[1]:

• G. argentatus
• G. asper
• G. gibbifer – nartnik powierzchniowiec
• G. lacustris – nartnik duży
• G. lateralis
• G. odontogaster
• G. sphagnetorum
• G. thoracicus

Należą tu dwa podrodzaje^[3]:

• Gerris sensu stricto Fabricius, 1794
• Gerris (Gerriselloides) Hungerford & Matsuda, 1958